Język starosaksoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Altsächsische Sprache
Obszar Westfalia i Dolna Saksonia
Liczba mówiących Język wymarły
Ranking poza rankingiem
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
Pismo łacińskie
ISO 639-3 osx
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język starosaksoński, język starosaskijęzyk, którym posługiwali się Sasi i Anglowie we wczesnym średniowieczu. Bardzo wcześnie rozpadł się na dwie formy, które rozwinęły się w Anglii w język staroangielski, a w północnych Niemczech w język dolnoniemiecki.

Był bardzo blisko spokrewniony z językiem staroniderlandzkim, część językoznawców uważa nawet iż mógł być to jeden i ten sam język. Do dziś ich współczesne formy wykazują między sobą największą liczbę podobieństw wśród języków zachodniogermańskich.

Najstarsza poświadczona forma dolnoniemieckiego. Pierwszy raz poświadczony z IX wieku, przeszedł w język średnio-dolno-niemiecki po XII wieku[1].

Przypisy

  1. Saskia Pronk-Tiethoff: The Germanic loanwords in Proto-Slavic. Rodopi, 2013-10-25, s. 12. ISBN 9401209847.