Język tahitański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reo Tahiti, reo Mā'ohi
Obszar Polinezja Francuska
Liczba mówiących ok. 120 tys.
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
 Języki oceaniczne
  Języki polinezyjskie
   Język tahitański
Status oficjalny
język urzędowy Polinezja Francuska (z wyjątkiem Markizów)
Kody języka
ISO 639-1 ty
ISO 639-2 tah
ISO 639-3 tah
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku tahitańskim
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka tahitańskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-tahitański online

Język tahitański (tahiti) - język z grupy języków polinezyjskich, używany przez około 120 tys. mówiących, głównie na wyspach Polinezji Francuskiej (z wyjątkiem archipelagu Markizów), gdzie ma status języka urzędowego (obok języka francuskiego). Najbliżej spokrewniony z językiem rarotongańskim, wykazuje też spore podobieństwo do języka hawajskiego oraz maoryskiego. Zapisywany alfabetem łacińskim.

Ortografia i wymowa[edytuj | edytuj kod]

Litera Nazwa IPA
Uwagi
a ’ā /a/, /ɑː/
e ’ē /e/, /eː/ długie "e"
f /f/ dwuwargowa ([ɸ]) po "o" i "u"
h /h/ wymawiana jako [ʃ] po "i" oraz przed "o" i "u"
i ’ī /i/, /iː/
m /m/
n /n/
o ’ō /ɔ/, /oː/
p /p/
r /r/
t /t/
u ’ū /u/, /uː/
v /v/ dwuwargowa ([β]) po "o" i "u"
’eta /ʔ/ zwarcie krtaniowe na początku sylaby

Morfologia i skladnia[edytuj | edytuj kod]

Język tahitański posiada szyk zdania typu VSO (orzeczenie-podmiot-dopełnienie), który jest typowy również dla innych języków polinezyjskich.

Słownictwo[edytuj | edytuj kod]

Słownictwo języka tahitańskiego pozostaje w większej części austronezyjskie, z pewną liczbą internacjonalizmów związanych z realiami życia współczesnego.

Przykłady podstawowych wyrażeń:

Polski Tahitański
Witamy Maeva
Dzień dobry, cześć ’Ia ora na ’oe
Do widzenia Pārahi
Dziękuję Māuruuru
Tak ’ē, ’ae
Nie ’aita, e’ita, e’ere
Dobrze, w porządku Maita’i
Dom Fare
Biały cudzoziemiec Popa’ā
Liczebniki
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
tahi, hō’ē piti toru maha pae ono hitu va’u iva hō’ē ’ahuru

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]