Język tonga (polinezyjski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
faka-Tonga
Obszar Tonga, także Samoa Amerykańskie, Fidżi, Nowa Zelandia, Vanuatu, USA
Liczba mówiących ok. 123 000[1]
Ranking poza rankingiem
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
 Języki oceaniczne
  Języki polinezyjskie
   Język tonga
Pismo łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Tonga
Kody języka
ISO 639-1 to
ISO 639-2 ton
ISO 639-3 ton
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
logo Wikipedii
Wikipedia w języku tongańskim
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka tongańskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko-tonga online
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy języka z rodziny polinezyjskiej. Zobacz też: język tonga (bantu).

Język tonga (język tongijski, faka-Tonga) - język z grupy polinezyjskiej języków austronezyjskich, którym posługuje się około 100 tys. mówiących, mieszkańców Wysp Tonga. Jest to język urzędowy Tonga.

Jest blisko spokrewniony z językiem niue, z którym tworzą podgrupę tongańską języków polinezyjskich.

Najbardziej znaną pożyczką językową z języka tongijskiego jest słowo "tabu", rozpowszechnione przez literaturę antropologiczną.

Alfabet tonga[edytuj | edytuj kod]

Litera a e f h i k l m n ng o p s t u v (fakaua zwarcie krtaniowe)
Wymowa /a/ /e/ /f/ /h/ /i/ /k/ /l/ /m/ /n/ /ŋ/ /o/ /p/ /s/ /t/ /u/ /v/ /ʔ/

Gramatyka i składnia[edytuj | edytuj kod]

Język tonga posiada typowy dla języków polinezyjskich szyk VSO (orzeczenie-podmiot-dopełnienie).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy