Język tonga (polinezyjski)
| faka-Tonga | |
| Obszar | Tonga, także Samoa Amerykańskie, Fidżi, Nowa Zelandia, Vanuatu, USA |
| Liczba mówiących | ok. 123 000[1] |
| Ranking | poza rankingiem |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki austronezyjskie Języki oceaniczne Języki polinezyjskie Język tonga |
| Pismo | łacińskie |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Tonga |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | to |
| ISO 639-2 | ton |
| ISO 639-3 | ton |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
 |
|
 |
|
Język tonga (język tongijski, faka-Tonga) - język z grupy polinezyjskiej języków austronezyjskich, którym posługuje się około 100 tys. mówiących, mieszkańców Wysp Tonga. Jest to język urzędowy Tonga.
Jest blisko spokrewniony z językiem niue, z którym tworzą podgrupę tongańską języków polinezyjskich.
Najbardziej znaną pożyczką językową z języka tongijskiego jest słowo "tabu", rozpowszechnione przez literaturę antropologiczną.
Spis treści |
Alfabet tonga [edytuj]
| Litera | a | e | f | h | i | k | l | m | n | ng | o | p | s | t | u | v | ‘ (fakau‘a zwarcie krtaniowe) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wymowa | /a/ | /e/ | /f/ | /h/ | /i/ | /k/ | /l/ | /m/ | /n/ | /ŋ/ | /o/ | /p/ | /s/ | /t/ | /u/ | /v/ | /ʔ/ |
Gramatyka i składnia [edytuj]
Język tonga posiada typowy dla języków polinezyjskich szyk VSO (orzeczenie-podmiot-dopełnienie).
Bibliografia [edytuj]
- *C.M. Churchward, Tongan grammar. ISBN 0-908717-05-9
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
|
|||||
