Język wotycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
vad̕d̕a tšeeli
Obszar Federacja Rosyjska
Liczba mówiących 62
Klasyfikacja genetyczna Języki uralo-ałtajskie
 Języki uralskie
  Języki ugrofińskie
   Języki fińskie
    Bałtyckofińskie
     Język wotycki
Pismo łacińskie
ISO 639-2 vot
ISO 639-3 vot
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Inkubator Wikipedii
W Inkubatorze Wikipedii znajduje się testowa wersja Wikipedii w języku vot

Język wotyckijęzyk ugrofiński z grupy bałtofińskiej używany niegdyś na pograniczu Rosji i Estonii przez naród Wotów. Jest to język praktycznie wymarły; w 1989 r. posługiwano się nim w zaledwie dwóch wioskach, używany był przez 62 osoby w średnim i podeszłym wieku. Najmłodsza z osób mówiących językiem wotyckim urodziła się w 1930 r.

W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie językiem wotyckim, zwłaszcza wśród ludzi młodych; nauczanie tego języka rozpoczęto w szkołach i na kursach. W konsekwencji liczba osób deklarujących znajomość wotyckiego zwiększyła się do ponad 700, nie był to dla nich jednak język ojczysty, a jedynie język obcy, wyuczony. Próby stworzenia literatury nie powiodły się; w 1930 roku wotycki poeta Dymitr Cwietkow opublikował gramatykę języka wotyckiego. Do zapisu języka wotyckiego proponował używać cyrylicy, obecnie jednak stosuje się alfabet łaciński z dodatkowymi znakami diakrytycznymi.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]