Języki artystyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Quenya, przykład języka artystycznego, należącego do języków fikcyjnych, wykorzystany w powieści Władca Pierścieni

Języki artystyczne (także artlangi) – języki sztuczne stworzone dla celów artystycznych i estetycznych. W przeciwieństwie do języków pomocniczych i języków apriorycznych mogą posiadać skomplikowaną gramatykę z wieloma wyjątkami. Wiele z nich stworzonych jest w kontekście fikcyjnych światów[1] tak jak np. w powieści Władca Pierścieni J. R. R. Tolkiena[2]. Inne mogą reprezentować język fikcyjnej mniejszości etnicznej lub nie posiadać żadnego tła fabularnego czy historycznego[1].

Rodzaje języków artystycznych[edytuj | edytuj kod]

Większość języków artystycznych stanowią języki fikcyjne, które pojawiają się w książkach, filmach i innych dziełach artystycznych. Do języków artystycznych należą także języki alternatywne takie jak wenedyk[3] (są to także języki fikcyjne). Podobnymi językami są te wykorzystywane w wirtualnych państwach, które de facto nie są językami fikcyjnymi. Są też języki tworzone na postawie historii alternatywnej a więc teorii co by było gdyby historia potoczyła się inaczej.

Innym przykładem są języki osobiste, które tworzone są "przez samego siebie dla samego siebie"[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Tim Conley, Stephen Cain: Encyclopedia of fictional and fantastic languages. Greenwood Publishing Group, 2006. ISBN 031333188X. (ang.)
  2. Verlyn Flieger: Splintered light: logos and language in Tolkien's world. Kent State University Press, 2002. ISBN 0873387449. (ang.)
  3. Jakub Kowalski: Wymyślone Języki. Relaz.pl, 2007-03-02.
  4. Jill Kitson, Robert Dessaix: The Language of K (ang.). Lingua Franca, 1998-12-19. [dostęp 2011-11-21].