Języki bałtyckie

Języki bałtyckie

Języki bałtyckie - grupa języków w obrębie języków indoeuropejskich, którymi w czasach historycznych posługiwali się Bałtowie na terenach od ujścia Wisły po południowe granice dzisiejszej Estonii (północne krańce łotewskiej krainy zwanej Liwonia). Większość języków z grupy bałtyckiej wymarło, co znacznie zawęziło obszar ich występowania.

Łącznie językami bałtyckimi posługuje się około 5,5 mln osób (w tym 4 mln litewskim i 1,5 mln łotewskim), głównie na terenie Litwy (litewski) i Łotwy (łotewski) oraz częściowo diaspora obu narodów, głównie w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.

Ze względu na podobieństwa w zakresie gramatyki języki bałtyckie zalicza się wraz z językami słowiańskimi do jednej podrodziny bałtosłowiańskiej.

Klasyfikacja języków bałtyckich

języki indoeuropejskie > języki bałtosłowiańskie > języki bałtyckie

języki bałtyckie:

• języki zachodniobałtyckie †

• galindyjski †
• pruski (staropruski) †
• nowopruski^[1]
• jaćwiński (jaćwieski) †

• języki wschodniobałtyckie

• kuroński †
• seloński (7 osób)
• zemgalski †
• litewski
• żmudzki
• łotewski

• łatgalski

---

† - język wymarły lub dawne stadium historyczne języka dzisiejszego
[1] - zrekonstruowany język staropruski