Języki khoisan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rozpowszechnienie geograficzne języków khoisan (kolor żółty)

Języki khoisan (języki buszmeńsko-hotentockie) – rodzina językowa obejmująca ponad 100 języków występujących w Afryce, głównie krajach Afryki południowej (RPA, Namibia, Angola, Botswana i Tanzania). Języki tej rodziny reprezentują typ języków mlaskowych, których cechą charakterystyczną jest występowanie tzw. mlasków, mających status fonemów. Niekiedy uznawane są za najstarszą z rodzin językowych i przeciwstawiane pozostałym językom ludzkości, które zatraciły mlaski.

Większość języków tej rodziny jest wymarłych lub zanikających. Współcześnie posługuje się nimi zaledwie ok. 350 tys. mówiących. Najważniejszym z języków khoisan jest język nama.

Jednym ze światowej sławy i renomy specjalistów zajmujących się językami mlaskowymi był polski etnograf i językoznawca Roman Stopa (1895–1995). Przed II wojną światową badał on ludy Bantu, Buszmenów i Hotentotów.

Klasyfikacja języków khoisan[edytuj | edytuj kod]

Powszechnie przyjmowana klasyfikacja języków khoisan jest klasyfikacją sztuczną. Za właściwe języki khoisan uważa się rodzinę języków khoe. Oprócz tego do rodziny tej zalicza się spokrewnione z językami khoe rodziny języków tuu oraz Juu-ǂHoan, a także język sandawe.

Do języków khoisan zaliczany jest również używany przez Pigmejów w Tanzanii język hadza, pomimo iż jest on oddalony od pozostałych języków khoisan i niespokrewniony z nimi.

język hadza (ok. 975)
język sandawe (ok. 40 tys.)
języki khoe
język kwadi
języki khoekhoe
nama (ok. 250 tys.)
eini
południowe języki khoekhoe
język korana (6)
język xiri (90)
języki tshu-kwe
wschodnie
język shua (6 tys.)
język tsoa (9,3 tys.)
zachodnie
język kxoe (11 tys.)
język naro (14 tys.))
język gǁana-gǀwi (4,5 tys.)
języki tuu
języki taa
!Xóõ (4,2 tys.)
dolny nossob
języki ǃKwi
Nǁng (8)
ǀXam
ǂUngkue
ǁXegwi
języki juu-ǂhoan
język ǂHõã (200)
języki juu (ok. 45 tys.)
!kung
juǀʼhoan

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]