Języki kipczackie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zasięg geograficzny języków kipczackich.
 kipczacko-bułgarskie   kipczacko-połowieckie   kipczacko-nogajskie 

Języki kipczackie - grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy posiadają wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:

  • Zmiana pierwotnego "d" na /j/ (np. *hadaq > ajaq "stopa")
  • Utrata nagłosowego "h"

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Języki kipczackie dzielą się na trzy podgrupy:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5