Języki kipczackie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Języki kipczackie - grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy posiadają wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:
- Zmiana pierwotnego "d" na /j/ (np. *hadaq > ajaq "stopa")
- Utrata nagłosowego "h"
Klasyfikacja [edytuj]
Języki kipczackie dzielą się na trzy podgrupy:
Języki kipczacko-bułgarskie, obejmujące m. in.
Języki kipczacko-nogajskie, obejmujące m. in.
Języki kipczacko-połowieckie , obejmujące m. in.
Bibliografia [edytuj]
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5