Języki nachskie

Języki nachskie – nieliczna grupa języków, używanych na północnych stokach Kaukazu, w Czeczenii i Inguszetii oraz w kacheckiej Zemo-Alweni. Liczba użytkowników waha się, w zależności od źródła, od 1,1 mln do 1,7 mln. Początkowo uważano je za odrębną rodzinę językową - nachską lub północno-środkowo kaukaską, jednak obecnie zazwyczaj klasyfikuje je się jako podrodzinę języków nach-dagestańskich.

Klasyfikacja

Języki nachskie dzielimy na:

• języki wajnachskie – kontinuum językowe, złożone z:

  języka czeczeńskiego – około 950 tys. użytkowników. Istnieje również liczna diaspora czeczeńska, w krajach Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej.

  języka inguskiego – około 230 tys. użytkowników

• język bacbijski - około 3 420, używany głównie w Zemo-Alewi (Kachetia, Gruzja)

Cechy języków nachskich

• ergatywność
• obecność klas czasownikowych
• obecność klas rzeczownikowych
• fleksyjność
• skomplikowany system przegłosów
• bogaty zasób spółgłosek (języczkowe, krtaniowe, laryngalne, ejektywne)
• bogaty zasób samogłosek

Linki zewnętrzne

• Języki nachskie w serwisie Ethnologue (ang.)