Języki nachskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Języki nachskie – nieliczna grupa języków, używanych na północnych stokach Kaukazu, w Czeczenii i Inguszetii oraz w kacheckiej Zemo-Alweni. Liczba użytkowników waha się, w zależności od źródła, od 1,1 mln do 1,7 mln. Początkowo uważano je za odrębną rodzinę językową - nachską lub północno-środkowo kaukaską, jednak obecnie zazwyczaj klasyfikuje je się jako podrodzinę języków nach-dagestańskich.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Języki nachskie dzielimy na:

Cechy języków nachskich[edytuj | edytuj kod]

  • ergatywność
  • obecność klas czasownikowych
  • obecność klas rzeczownikowych
  • fleksyjność
  • skomplikowany system przegłosów
  • bogaty zasób spółgłosek (języczkowe, krtaniowe, laryngalne, ejektywne)
  • bogaty zasób samogłosek

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]