Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zasięg geograficzny języków grupy rdzennej

Języki rdzenne malajsko-polinezyjskie - grupa w obrębie języków malajsko-polinezyjskich, zaproponowana w 2002 roku przez badaczy Wouka i Rossa. Nazwali tak oni pierwotną (rdzenną) grupę języków, będącą zalążkiem całej rodziny języków malajsko-polinezyjskiej. Według tej hipotezy języki malajsko-polinezyjskiej miałyby się rozprzestrzenić z wyspy Sulawesi na Ocean Indyjski jak i Ocean Spokojny dając początek zarówno językom używanym w Indonezji i na Madagaskarze jak i w Polinezji. Koncepcja ta znalazła umiarkowane poparcie ze strony innych uczonych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fay Wouk and Malcolm Ross (ed.), 2002, The history and typology of western Austronesian voice systems. Australian National University.
  • K. Alexander Adelaar and Nikolaus Himmelmann, 2005, The Austronesian languages of Asia and Madagascar. Routledge.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]