Jałowiec wirginijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jałowiec wirginijski
Jałowiec wirginijski w Parku im. Stefana Żeromskiego w Warszawie
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klad nagonasienne
Rząd cyprysowce
Rodzina cyprysowate
Rodzaj jałowiec
Gatunek jałowiec wirginijski
Nazwa systematyczna
Juniperus virginiana L.
Sp. pl. 2:1039. 1753[3]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Jałowiec wirginijski (Juniperus virginiana) – gatunek drzewa iglastego z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae). Występuje naturalnie w Ameryce Północnej[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Gałązka z igłami i szyszkami
Pokrój 
W swej ojczyźnie jałowiec wirginijski osiąga wysokość 40 m i żyje do 300 lat. Koronę ma zwykle smukłą, kolumnową lub ostrostożkową[4]. W Europie Środkowej rośnie wolno i osiąga kilkanaście m wysokości.
Kora 
Szarobrunatna, łuszczy się długimi paskami.
Liście 
Podobnie jak inne gatunki z rodzaju dwa typy liści. Liście szpilkowe umieszczone są tylko na końcach gałązek, mają około 5 mm długości, są równowąskie, bardzo ostre, z jasnym podłużnym prążkiem na wierzchu, pod spodem jednolicie zielone. Liście łuskowe mają tylko 1,5 mm długości, z przodu są tępe albo z wysmukłym, lekko odstającym końcem[4].
Kwiaty 
Kwiaty żeńskie małe, zielone. Kotki męskie żółte, kuliste - rosną pojedynczo na końcach gałązek. Kwitnie w marcu i kwietniu.
Szyszka
Szyszkojagoda brązowawa z niebieskim nalotem, grubości do 6 mm. Pachną charakterystycznie mydłem i farbą.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Jako drzewo ozdobne w parkach i ogrodach w całej Europie.
  • Dostarcza aromatycznego, wartościowego drewna zwanego - czerwonym drewnem cedrowym. Jest ono trwałe, łatwe do obróbki, idealne dla produkcji ołówków, toteż drzewo bywa nazywane także cedrem ołówkowym. Chętnie wykorzystywane przy produkcji pudełek na cygara[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website - Seed Plant Evolution. 2001–.
  2. Christenhusz, M.J.M., J.L. Reveal, A. Farjon, M.F. Gardner, R.R. Mill, and M.W. Chase (2011). A new classification and linear sequence of extant gymnosperms. Phytotaxa 19: 55-70.
  3. 3,0 3,1 Juniperus virginiana (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-12-11].
  4. 4,0 4,1 4,2 Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 76-77. ISBN 83-7129-141-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Eva Dreyer, Wolfgang Dreyer: Przewodnik drzewa i krzewy szybkie i proste rozpoznawanie gatunków.