Jabłoń-Piotrowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jabłoń-Piotrowce
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Nowe Piekuty
Liczba ludności (2008) 126
Strefa numeracyjna (+48) 86
Kod pocztowy 18-212
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0402106
Położenie na mapie gminy Nowe Piekuty
Mapa lokalizacyjna gminy Nowe Piekuty
Jabłoń-Piotrowce
Jabłoń-Piotrowce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jabłoń-Piotrowce
Jabłoń-Piotrowce
Ziemia 52°53′22″N 22°39′48″E/52,889444 22,663333

Jabłoń-Piotrowcewieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Nowe Piekuty.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia wsi[edytuj | edytuj kod]

Wieś założona prawdopodobnie na przełomie XV i XVI w. przez Piotra z rodu Jabłońskich[1]. Wraz z innymi wsiami tworzyła okolicę szlachecką Jabłoń wzmiankowaną w XV w.[2] Wsie rozróżnione drugim członem nazwy.

Spis wojskowy z 1528 r. wymienia 2 rycerzy: Jana Petrowicza z Małkoni i Tworko Petrowicza. W 1580 dziedziczyli tu: Jakub Stawierej (1/2 włóki), Stanisław Kostro (1 włóka), Stanisław Moczydło (2 włóki i 22 morgi), Jurga Kostro (1/2 włóki).

W XVII w. Piotrowice. Spis podatkowy z roku 1673 wymienia Stanisława Płońskiego, viceregenta ziemskiego bielskiego[1].

W I Rzeczypospolitej miejscowość należała do ziemi bielskiej.

W roku 1827 wieś liczyła 31 domów i 170 mieszkańców. Pod koniec XIX w. należała do powiatu mazowieckiego, gmina Piekuty, parafia Jabłoń. Domów 29, grunty rolne w pszennej glebie o powierzchni 388 morgów[2].

Na przełomie XIX i XX w. na 31 gospodarstw 30 należało do drobnoszlacheckich właścicieli. Uprawiano wtedy 232 ha ziemi. Przeciętne gospodarstwo liczyło prawie 6 ha.

W czasie spisu powszechnego z 1921 r. naliczono 26 domów i 164 mieszkańców.

W roku 2008 wieś liczyła 25 domów i 126 mieszkańców[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Historia Poszczególnych Miejscowości z Terenu Gminy Nowe Piekuty.
  2. 2,0 2,1 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom III, s. 340-341.