Jacek Fredro
Z Wikipedii
Jacek Fredro, herbu Bończa (ur. 1770 w Hoczwi, powiat leski – zm. 1828) – członek Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, członek stanów galicyjskich, wicemarszałek krajowy galicyjski 1817, strażnik wielki sreber koronnych galicyjskich 1825, strażnik wielki galicyjski.
Urodził się w rodzinie Józefa Fredry (s. Antoniego) chorążego łomżyńskiego i Teresy Urbańskiej, dziedziczki wsi Rudki. Dziedzic klucza Rudki, Beńkowej Wiszni, Nowosiółek, Rabego, Cisny i wielu innych.
W 1810 wykorzystując w Cisnej złoża rudy żelaza, założył w tej miejscowości hutę, tzw. fryszerkę, produkującą narzędzia rolnicze, garnki i piece. Surowcem dla huty była uboga ruda darniowa, występująca na stokach Hyrlatej.
W 1822 otrzymał dziedziczny tytuł hrabiego austriackiego.
Mąż hrabiny Marianny Dembińskiej herbu Rawicz, ojciec Aleksandra Fredry - słynnego komediopisarza i Heryka Emiliana Fredro (dyrektora zakładu ociemniałych we Lwowie, dziedzica Cisnej); gen.Jana Maksymiliana (zm. 1845r.); Edwarda (szambelana austriackiego); Seweryna (dziedzica Nowosiółek); Juliana (bezpotomnego). Miał też trzy córki; Cecylię, Konstancję i Ludwikę.
