Jacek Janczarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nagrobek Czesława i Jacka Janczarskich na Cmentarzu Powązkowskim, Warszawa, 14 maja 2008

Jacek Janczarski (ur. 27 lutego 1945 w Kurowie, zm. 2 lutego 2000 w Warszawie) – polski pisarz, dramaturg, satyryk, scenarzysta filmowy.

Syn polskiego pisarza, poety, twórcy utworów dla dzieci, Czesława Janczarskiego. Był mężem polskich aktorek: Ewy Błaszczyk (z którą miał córki-bliźniaczki Aleksandrę i Mariannę), a wcześniej Barbary Wrzesińskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1968 roku ukończył socjologię na Uniwersytecie Warszawskim.

Współtwórca (wspólnie z Adamem Kreczmarem i Jerzym Markuszewskim) ITR-u (Ilustrowanego Tygodnika Rozrywkowego) nadawanego w pierwszej połowie lat 70. XX wieku w Programie 3 Polskiego Radia. Był autorem scenariuszy do wielu polskich filmów i seriali, m.in. do „Zmienników”, a także twórcą programów satyrycznych. Napisał cykl słuchowisk radiowych „Kocham pana, panie Sułku”, a wraz z Maciejem Zembatym stworzył „Rodzinę Poszepszyńskich” i magazynZgryz”.

W latach 1971-1974 był kierownikiem Redakcji Audycji Rozrywkowych Programu 3 PR. Pełnił funkcję specjalisty ds. literackich w Studiu Filmowym im. Karola Irzykowskiego. W latach 1991-1992 był redaktorem naczelnym tygodnika „Szpilki”. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Jacek Janczarski zmarł z powodu tętniaka aorty[1].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1975 otrzymał nagrodę Złoty Mikrofon za twórczość radiową.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

scenariusz:

obsada:

  • 1986 – Zmiennicy jako mężczyzna w windzie

teksty piosenek filmowych:

  • 1982 – PrzesłuchanieZgadnij kotku
  • 1984 – PrzybłędaPies i jego człowiek
  • 1986 – Zmiennicy – piosenka tytułowa
  • 1987 – Dorastanie – piosenka tytułowa
  • 1987 – O rany, nic się nie stało !!!Kiedyś będzie pierwszy raz
  • 1990 – Rozmowy o miłościBallada o miłości
  • 1992 – Aby do śwituW każdym z nas
  • 1998 – SponaKiedy będzie pierwszy raz

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]