Jacek Krzynówek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Krzynówek
Jacek Krzynowek.jpg
Imię i nazwisko Jacek Krzynówek
Data i miejsce
urodzenia
15 maja 1976
Kamieńsk, Polska
Pozycja Pomocnik
Wzrost 179 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
-1994
1994–1996
1996–1997
1997–1999
1999–2004
2004–2006
2006–2009
2009–2010
LZS Chrzanowice
RKS Radomsko
Raków Częstochowa
GKS Bełchatów
1. FC Nürnberg
Bayer Leverkusen
VfL Wolfsburg
Hannover 96
?
43 (6)
17 (0)
27 (6)
142 (28)
52 (9)
55 (7)
25 (2)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1998–2009  Polska 96 (15)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jacek Krzynówek (ur. 15 maja 1976 w Kamieńsku) – polski piłkarz, który występował na pozycji pomocnika, reprezentant Polski, uczestnik turniejów finałowych Mistrzostw Świata w 2002 i w 2006 oraz Mistrzostw Europy w 2008 (rozegrał na tych turniejach łącznie 9 meczów), członek Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Wystąpił w 96 spotkaniach reprezentacji Polski, zdobywając 15 bramek.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w LZS Chrzanowice. Następnie w 1994 trafił do RKS Radomsko. W klubie z Radomska grał przez dwa sezony, by w 1996 przenieść się do drużyny Raków Częstochowa, w której zadebiutował w ekstraklasie (28 lipca 1996). Po sezonie spędzonym w Rakowie przeszedł do drugoligowego GKS Bełchatów. W sezonie 1997-1998 awansował z drużyną z Bełchatowa do ekstraklasy. W następnym sezonie jego drużynie nie udało się utrzymać w pierwszej lidze. Swoją grą zwrócił jednak uwagę wysłanników innych klubów, w tym skautów 1. FC Nürnberg oraz szkoleniowca reprezentacji narodowej Janusza Wójcika.

Jeszcze jako zawodnik GKS Bełchatów zadebiutował w reprezentacji Polski, 10 listopada 1998 w meczu ze Słowacją wygranym 3:1. W 1999 przeniósł się do 1. FC Nürnberg występującego w 2. Bundeslidze. Do drużyny narodowej powrócił na początku 2000, po objęciu funkcji selekcjonera przez Jerzego Engela, stając się wkrótce jednym z podstawowych zawodników drużyny, która wywalczyła awans w eliminacjach do Mistrzostw Świata w 2002.

W 2002 przyczynił się do awansu 1. FC Nürnberg do 1. Bundesligi, został uznany za najlepszego lewoskrzydłowego 2. Bundesligi, a z reprezentacją Polski pojechał na Mundial w Korei Południowej i Japonii. Na Mistrzostwach pomimo nieudanego występu Polaków był chwalonym piłkarzem, wystąpił we wszystkich trzech meczach polskiej kadry.

Z powodu kontuzji stracił większą część sezonu 2002-2003. Jesienią 2003 grał w decydujących meczach eliminacji Mistrzostw Europy. Reprezentacji Polski nie udało się jednak zdobyć awansu, zaś drużyna 1. FC Nürnberg nie zdołała utrzymać się w 1. Bundeslidze. Mimo to udało mu się zdobyć uznanie w Niemczech i w 2004 przeszedł do czołowej drużyny 1. BundesligiBayeru Leverkusen. W sezonie 2004/05 był uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy klubu, a tercet Krzynówek – WoroninBerbatow budził zainteresowanie wielu mocnych klubów Europy. Drużyna Bayeru dobrze grała również w Lidze Mistrzów, gdzie wyeliminowała takie kluby jak Real Madryt i AS Roma, a polski zawodnik zdobył 3 bramki: przeciwko Realowi Madryt, AS Romie oraz FC Liverpool (zwycięzca Ligi Mistrzów w ówczesnym sezonie; z Jerzym Dudkiem w składzie).

W eliminacjach do Mistrzostw Świata w Niemczech uczestniczył w najważniejszych meczach polskiej reprezentacji i przyczynił się do wywalczenia awansu do turnieju finałowego. Z powodu kolejnej kontuzji na wiosnę 2006 nie grał zbyt często w Bayerze. Odbiło się to na jego formie prezentowanej na Mundialu w Niemczech. Po nieudanym sezonie 2005/06 przeszedł do VfL Wolfsburg, w którym udało mu się odbudować formę. Brał udział w kluczowych spotkaniach eliminacji Euro 2008 walnie przyczyniając się do historycznego awansu do Mistrzostw Europy (m.in. strzelił 3 bramki w obu meczach z Azerbejdżanem oraz wyrównującego gola w wyjazdowym meczu z Portugalią). Znalazł się w kadrze na sam turniej. Zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych reprezentacji Polski, i podobnie jak na dwóch Mundialach Polacy nie wyszli z grupy. 2 lutego 2009 Krzynówek przeszedł do Hannover 96. Zawarł z tym klubem kontrakt obowiązujący do końca lipca 2010. Po porażce ze Słowenią 0:3 w eliminacjach do Mundialu 2010 zakończył reprezentacyjną karierę. Ostatni swój oficjalny mecz rozegrał w listopadzie 2009 roku przeciwko Bayernowi Monachium gdzie rozegrał ostatnie 12 minut. W roku 2010 Krzynówek zmagał się z długotrwałą kontuzją kolana, przez co wiosną 2010 nie zagrał ani razu. 21 lipca 2010 roku media podały, za stroną internetową hanowerskiego klubu, fałszywą informację o zakończeniu kariery zawodniczej przez Jacka Krzynówka. Piłkarz ogłosił jednak, że jest w trakcie poszukiwania nowego klubu[1].

15 sierpnia 2011 roku piłkarz oficjalnie ogłosił koniec kariery piłkarskiej. Pożegnalny mecz rozegrał 11 maja 2012 roku w Radomsku. Jego zespół pokonał dawny RKS Radomsko 8:3 (w tym meczu Krzynówek strzelił bramkę z karnego)[2].

Podsumowanie sezonami[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Liga Liczba meczów Liczba bramek
2009/2010 Hannover 96 Bundesliga 11 0
2008/2009 (w) Hannover 96 Bundesliga 14 2
2008/2009 (j) VfL Wolfsburg Bundesliga 4 0
2007/2008 VfL Wolfsburg Bundesliga 19 4
2006/2007 VfL Wolfsburg Bundesliga 32 3
2005/2006 Bayer Leverkusen Bundesliga 21 3
2004/2005 Bayer Leverkusen Bundesliga 31 6
2003/2004 1. FC Nürnberg 2. Bundesliga 29 12
2002/2003 1. FC Nürnberg Bundesliga 17 1
2001/2002 1. FC Nürnberg Bundesliga 29 5
2000/2001 1. FC Nürnberg 2. Bundesliga 34 6
1999/2000 1. FC Nürnberg 2. Bundesliga 33 4
1998/1999 GKS Bełchatów Liga Polska 27 6
1997/1998 GKS Bełchatów Liga Polska - -
1996/1997 Raków Częstochowa Liga Polska 17 -
1995/1996 RKS Radomsko Liga Polska 30 4
1994/1995 RKS Radomsko Liga Polska 13 2


Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany, tak w kraju, jak i za granicą[potrzebne źródło]. Jest dwukrotnym zdobywcą prestiżowej nagrody najlepszego polskiego piłkarza tygodnika Piłka Nożna za lata 2003 i 2004. Należy do Klubu Wybitnego Reprezentanta.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jest jedynym zawodnikiem reprezentacji Polski który rozegrał 9 meczów podczas Mistrzostw Świata 2002 i 2006 oraz Mistrzostw Europy w 2008.

Przypisy

  1. Michał Kołodziejczyk, Paweł Wilkowicz: Krzynówek: To jeszcze nie koniec. rp.pl, 2010-07-21. [dostęp 2010-07-21].
  2. Piłkarskie pożegnanie Jacka Krzynówka. epiotrkow.pl, 2012-05-11. [dostęp 2013-02-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]