Jacek Mikuła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jacek Mikuła (ur. 23 marca 1946 w Zabrzu) – polski pianista, kompozytor i aranżer. Ukończył Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Katowicach, w klasie fortepianu. Już jako uczeń grywał w amatorskich zespołach muzyki rozrywkowej i jazzowej.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jako student współpracował z Rozgłośnią Katowicką Polskiego Radia[1]. Początkowo członek zespołów jazzowych: Big Band Stodoła, Old Timers. W latach 1968-1970[2] zdobył wyróżnienia indywidualne na studenckim festiwalu jazzowym "Jazz nad Odrą" we Wrocławiu. W 1969 roku przeniósł się do Warszawy. W latach 1970-1971 współpracował z Czesławem Niemenem. W kolejnym roku akompaniował Halinie Frąckowiak. W latach 1974-1979 współpracował z Marylą Rodowicz jako pianista, kompozytor wielu przebojów (min. Sing Sing, Damą Być), aranżer i kierownik muzyczny zespołu. Koncertował w klubach skandynawskich. Jego piosenki nagrywały także inne gwiazdy polskiej estrady: Ewa Bem, Bogusław Mec, Krystyna Prońko, Zdzisława Sośnicka, Andrzej Zaucha, Alibabki i inni.

Od 1981 mieszka na terenie Niemiec.

Współtworzył[edytuj | edytuj kod]

  1. "Wsiąść do pociągu" – Maryla Rodowicz
  2. "Wielki śpiewnik Agnieszki Osieckiej" – Agnieszka Osiecka
  3. "Sing Sing" – Maryla Rodowicz
  4. "Damą być" – Maryla Rodowicz
  5. "Rok" – Maryla Rodowicz
  6. "Pani ty jesteś urocza" – Alibabki
  7. "Małgośka" – Maryla Rodowicz
  8. "Niemen Enigmatic" – Czesław Niemen
  9. "Mój słodki Charlie" – Irena Jarocka[3]

Przypisy