Jacek Rońda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacek Rońda
Data urodzenia 1948
Zawód inżynier, naukowiec
Tytuł profesor nauk technicznych
Pracodawca Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej, Katedra Informatyki Stosowanej i Modelowania
Wikicytaty Jacek Rońda w Wikicytatach

Jacek Rońda (ur. 1948) – profesor nauk technicznych, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie i Wyższej Szkoły Techniczno-Ekonomicznej w Warszawie. Specjalizuje się w informatyce stosowanej, matematyce przemysłowej, matematyce stosowanej, mechanice stosowanej i metodach programowania.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Instytutu Budowy Sprzętu Mechanicznego Politechniki Warszawskiej[1]. Od 1973 roku zajmuje się metodami numerycznymi, w tym zwłaszcza metodą elementów skończonych (MES), i jest twórcą oprogramowania do opracowywania symulacji komputerowych[1]. W 1979 roku otrzymał stopień naukowy doktora za rozprawę Rozwiązania dynamicznych zagadnień początkowo-brzegowych w teorii lepkoplastyczności, a w 1990 roku stopień naukowy doktora habilitowanego za pracę Niestacjonarne zagadnienia kontaktowe. W 2004 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych. Profesor nadzwyczajny w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w Katedrze Informatyki Stosowanej i Modelowania, członek Rady Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH.

W drugiej połowie lat 80. XX wieku był wykładowcą Uniwersytetu Technicznego Hamburg-Harburg w Niemczech, gdzie stworzył program komputerowy TF 3D do modelowania spawania pod wodą[1]. W pierwszej połowie lat 90. XX wieku pracował naukowo w Republice Południowej Afryki, m.in. współpracując z francuskim koncernem Framatome (obecnie Areva) jako współautor oprogramowania służącego do symulacji procesów spawania korpusów silników turbinowych i rurociągów w elektrowniach atomowych[1].

Po powrocie do Polski kierował zespołem naukowców Akademii Górniczo-Hutniczej, którzy zaprojektowali nowatorskie implanty kości twarzy i czaszki, w których zastosowano powłokę diamentową pokrytą dodatkowo irydem i platyną lub srebrem[2]. W 2012 roku został wiceprzewodniczącym prezydium komitetu naukowego Konferencji Smoleńskiej, poświęconej badaniom katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[3]. 18 października 2013 roku zrezygnował z przewodnictwa komitetowi naukowemu konferencji i przyznał się do kłamstwa nt. katastrofy smoleńskiej, wypowiedzianego w audycji telewizyjnej[4]. 4 listopada 2013, w związku z wydaniem przez uczelnianą komisję etyki opinii o przekroczeniu przez profesora norm etycznych, rektor AGH zawiesił go w działalności dydaktycznej na uczelni.[5]. Został członkiem komitetu naukowego II i III Konferencji Smoleńskiej z lat 2013, 2014[6][7][8].

Jacek Rońda był doradcą ministra nauki w rządzie SLD Michała Kleibera ds. offsetu związanego z zakupem przez Polskę samolotów F-16[9]. W czasach PRL-u należał do PZPR[10][11].

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Rozwiązania dynamicznych zagadnień początkowo-brzegowych w teorii lepkoplastyczności (1979)
  • Niestacjonarne zagadnienia kontaktowe (1990)
  • Spline’y w zagadnieniach dwuwymiarowych (wraz z Z. Iwanowem i J. Bauerem) (1993)
  • Models of plasma arc welding (2007)
  • Finite Element Model of Thermo-mechanical-metallurgical Processes (wraz z G. J. Oliverem) (2007)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]