Jacek Rostowski
Z Wikipedii
| Jacek Rostowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 kwietnia 1951 Londyn |
| Minister finansów | |
| Okres urzędowania | od 16 listopada 2007 |
| Poprzednik | Zyta Gilowska |
Jacek Rostowski, właściwie Jan Vincent-Rostowski (ur. 30 kwietnia 1951 w Londynie) – polski ekonomista. Od 16 listopada 2007 minister finansów w rządzie Donalda Tuska.
Spis treści |
[edytuj] Wykształcenie
- 1972: BSc – International Relations, University College London
- 1973: MA – Economy and History, University College London
- 1975: MSc (magister inżynier) – Economics, London School of Economics and Political Science[1]
[edytuj] Działalność zawodowa
W latach 1988-1995 był wykładowcą w UCL School of Slavonic and East European Studies, University of London. Od 1992 do 1995 pracował także w Centre for Economic Performance, London School of Economics and Political Science (LSE). W 1995 został profesorem mianowanym prywatnej uczelni (nie posiada tytułu naukowego ani stopnia naukowego doktora) i kierownikiem Katedry Ekonomii na Central European University w Budapeszcie.
W latach 1989-1991 pełnił funkcję doradcy ekonomicznego wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza, a w latach 1997-2001 kierował Radą Polityki Makroekonomicznej w Ministerstwie Finansów. Od 2002 do 2004 był doradcą prezesa NBP. Doradzał również rządowi Federacji Rosyjskiej w sprawach polityki makroekonomicznej.
Od 2004 zajmował stanowisko doradcy zarządu Banku PEKAO S.A. (zawiesił tę działalność, obejmując urząd ministra). Należy do współzałożycieli Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE), zasiadał w radzie tej fundacji (członkostwo zawieszone wraz z objęciem funkcji ministra). Jest autorem publikacji poświęconych problematyce rozszerzonej Unii Europejskiej, polityce monetarnej, kursowej i transformacji gospodarek postkomunistycznych.
16 listopada 2007 został ministrem finansów w rządzie Donalda Tuska.
[edytuj] Życie prywatne
Posiada obywatelstwo zarówno brytyjskie, jak i polskie. Jego ojciec, Roman Rostowski, był osobistym sekretarzem i tłumaczem Tomasza Arciszewskiego[2].
Przypisy
[edytuj] Źródła
|
||||||||||
