Jack Lang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jack Lang w Tuluzie (2007)

Jack Mathieu Émile Lang (ur. 2 września 1939 w Mirecourt) – francuski polityk, wieloletni parlamentarzysta, minister kultury i edukacji w kilku lewicowych rządach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Roger Lang, pochodzący z zamożnej, zlaicyzowanej rodziny żydowskiej z Nancy, oraz Marie-Luce Bouchet, wyznania katolickiego. Jego babka ze strony matki, Berthe Bouchet, została zatrzymana przez Gestapo w Nancy w 1943 pod zarzutem udziału w ruchu oporu i została deportowana do Ravensbrück, gdzie zginęła w komorze gazowej w 1945.

Jack Lang ukończył m.in. Instytut Nauk Politycznych w Paryżu, uzyskał stopień naukowy doktora w zakresie prawa publicznego. Pracował jako nauczyciel akademicki, zajął się też działalnością artystyczną. Zainicjował Festival du Monde w Nancy, był dyrektorem teatru uniwersyteckiego w tym mieście, a w latach 1972–1974 zajmował tożsame stanowisko w Palais de Chaillot Théâtre. W latach 70. był profesorem prawa międzynarodowego.

Od lat 60. należał do Zjednoczonej Partii Socjalistycznej, następnie został członkiem Partii Socjalistycznej.

W 1981 po raz pierwszy wszedł w skład rządu jako minister kultury w gabinecie Pierre'a Mauroy. Urząd ten pełnił do 1984. W tym samym roku od lipca do grudnia był młodszym ministrem (ministre délégué) odpowiedzialnym za kulturę, po czym Laurent Fabius powołał go na stanowisko ministra. Z rządu odszedł w 1986, po zwycięstwie prawicy w wyborach parlamentarnych. Od maja 1988 ponownie kierował ministerstwem kultury i łączności w rządach Michela Rocarda (do maja 1991), Édith Cresson (do kwietnia 1992, także jako rzecznik prasowy rządu) i Pierre'a Bérégovoy (do marca 1993). Wchodził także w skład gabinetu Lionela Jospina jako minister edukacji narodowej w latach 2000–2002. Jako minister kultury spopularyzował cykliczną imprezę Święto Muzyki (Fête de la Musique).

W latach 1994–1997 był posłem do Parlamentu Europejskiego. Zasiadał w Grupie Socjalistycznej, pracował w Komisji ds. Zagranicznych, Bezpieczeństwa i Polityki Obronnej[1]. W swojej karierze pełnił szereg funkcji w administracji terytorialnej, m.in. jako radny Paryża (1983–1989), mer Blois (1989–2000), radny Regionu Centralnego (1992–1998) i od 2004 jako wiceprzewodniczący rady regionu Nord-Pas-de-Calais.

Jack Lang na partyjnej konwencji (2005)

Od 1986 do 2007 w każdych kolejnych wyborach parlamentarnych uzyskiwał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego, początkowo z departamentu Loir-et-Cher, a w 2002 i 2007 z Pas-de-Calais. W 2008 był jedynym posłem socjalistów, który poparł zmiany w konstytucji zainicjowane przez Nicolasa Sarkozy'ego, umożliwiając ich przyjęcie. Oskarżany przez partyjnych działaczy o "zdradę", zrezygnował z funkcji w kierowniczych organach tego ugrupowania[2]. W wyborach parlamentarnych w 2012 nie wywalczył poselskiej reelekcji.

W sierpniu 2012 François Hollande przydzielił mu funkcję specjalnego wysłannika ds. piractwa. 25 stycznia 2013 natomiast mianował go dyrektorem paryskiego Instytutu Świata Arabskiego.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]