Jack Russell terrier
| Jack Russel terrier | |
| Kraj patronacki | Wielka Brytania/Australia |
| Wymiary | |
| Wysokość | od 25 do 35 cm |
| Masa | ok. 5 do 7 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa III, Sekcja 2, nr wzorca 345 |
| ANKC | Grupa 2 (Terriers) |
| NZKC | Terriers |
| UKC | Grupa 7 – Terrier |
| Wzorce rasy | |
| FCI • ANKC • NZKC • UKC | |
Jack Russell terrier – jedna z ras psów należąca do grupy terierów w sekcji teriery krótkonożne uznana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI)[1]. Podlega próbom pracy[2].
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Rasa powstała z angielskiej rasy parson Jack Russell terrier, podzielonej w 2000 r. na dwie osobne rasy: wysokonożnego parsona i niskonożnego jacka. Obie odmiany były kształtowane przez tego samego człowieka – zapalonego myśliwego-pastora Johna Russella (zwanego Jackiem; ur. 1795, zm. 1883). Suka Trump była dla niego wzorem przyszłej rasy[3]. Nazwa parson Russell została ustalona przez American Kennel Club (AKC), zaś cała rasa Jack Russell terrier uformowała się już w Australii.
[edytuj] Wygląd
[edytuj] Budowa
Jack Russell terrier jest psem niewielkich rozmiarów o zwinnej sylwetce średniej wielkości. Ogon jest osadzony wysoko, lędźwie są lekko łukowate. Żuchwa i szczęki tego teriera są mocne, zgryz nożycowy, trufla nosowa czarna, płytki stop, oczy w kształcie migdałów, a uszy – płatków róż i ściśle przylegające do głowy[4]. Skóra jest elastyczna i gruba; ciało nie jest ani delikatne, ani zbyt muskularne.
Mierzą od 25 do 30 cm[5]. Odmiana parson Russell terrier jest nieco wyższa od Jack Russell terriera, ze względu na dłuższe nogi (z reguły cięższy o ok. 1-1,5 kg).
[edytuj] Szata i umaszczenie
Sierść jest dominująco biała z niewielkimi znaczeniami brązowymi, rudobrązowymi lub czarnymi. Czasami wiekszością są brązowe plamy. Znaczone są głowa i nasada ogona. Występują również osobniki całkiem białe.
Szata musi być ostra. Ze względu na jej rodzaj występują odmiany:
- krótkowłosa – włos krótki, przylegający
- złamana – włos średniej długości, układający się w jednym kierunku, twardy – "dziczy"
- szorstkowłosa – włos dosyć długi, ułożenie w różnych kierunkach.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Jack Russell terrier jest psem radosnym, czujnym, bezkompromisowym, lojalnym, aktywnym, inteligentnym[6]. Jest psem skłonnym do nagłej ekscytacji i wykazywania uporu; ma silny instynkt łowiecki. Nie należy do grupy psów typowo agresywnych, gdyż pierwotnie był jednym z nielicznych terierów, których zadaniem podczas polowania nie było zabicie zwierzyny, lecz jedynie wypłoszenie jej z kryjówki[4]. Należy go wcześnie przyzwyczajać do innych psów, gdyż jako dorosły pies może być wobec nich nieprzyjazny. Łatwo dostosowuje się do nowych sytuacji i odmiennych warunków życia. Podczas pracy na polowaniu charakteryzuje się odwagą oraz wytrwałością. Zadania traktuje jak nowe wyzwania i realizuje je z zapalczywością. Atrakcją jest dla niego pościg za szybko poruszającym się celem, najlepiej małą piłką lub frisbee. Wymaga wiele ruchu, poświęconego czasu i uwagi swojego opiekuna, a także konsekwencji w układaniu i tresurze.
Jest psem rodzinnym, lubi zabawy ze starszymi dziećmi[7][8]. Zabawa z małymi dziećmi powinna się odbywać pod kontrolą rodziców, gdyż pies ma skłonności do gwałtownego, szybkiego poruszania się. Jack Russell terriery najczęściej są czujne, lecz nie są nadmiernie szczekliwe: zazwyczaj szczekają gdy wyczuwają zagrożenie lub podczas zabawy. Są bardzo przywiązane do właścieciela.
[edytuj] Zdrowie i pielęgnacja
Psy tej rasy są mało wymagające w utrzymaniu i pielęgnacji. Aby zachować psa w dobrej kondycji fizycznej na każde 5 cm wysokości powinien przypadać 1 kg masy ciała, czyli pies o wysokości 25 cm powinien ważyć maksymalnie 5 kg.
Jack Russelle są krzepkie i długowieczne; powinny być szczupłe i zwinne. Mogą żyć około 15 lat[9]. Rzadko chorują na choroby genetyczne[10]. Jedną z takich chorób jest zwichnięcie rzepki kolanowej – nieleczona może prowadzić do artretyzmu. Badania wykazały, iż suki są na nią bardziej podatne. Kolejne to choroba Legga-Calvégo-Perthesa, choroba von Willebranda czy głuchota u psów całkowicie białych. Luksacja soczewki może pojawić się w ogólności u terierów w zaawansowanym wieku.
[edytuj] Użytkowość
Wykorzystywane jako psy myśliwskie w charakterze norowców pracujących w norach lisów (wypłaszających zwierzę z kryjówki)[11]. W Irlandii często używane są na wsi do tępienia szczurów i pilnowania obejścia. W tym kraju rozgrywane są także co roku zawody jack russelli w łapaniu szczurów w stodołach. Energiczność i wytrwałość, jakimi obdarzone są te psy, pozwala im na uczestnictwo w ćwiczeniach agility.
[edytuj] Popularność
Jack Russell terrier bardzo dużą popularnością cieszy się w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. Jest dość popularny w Polsce. Najwięcej psów tej rasy można spotkać na zawodach jeździeckich lub w ośrodkach jeździeckich.
[edytuj] Ciekawostki
- Psy rasy Jack Russell terrier pojawiły się w wielu produkcjach filmowych; rasa zawdzięcza swoją popularność m.in. filmowi Maska oraz jej kontynuacji Son of the mask[12].
- Około 10-letni Jack Russell terrier o imieniu George pochodzący z Taranaki w Nowej Zelandii otrzymał wysokie międzynarodowe odznaczenie po tym jak stanął w obronie grupy piątki dzieci odnosząc ciężkie rany w walce z dwoma pit bull terrierami, która miała miejsce 29 kwietnia 2007. Obrażenia były tak poważne, iż podjęto decyzję o uśpieniu psa[13][14][15][16].
- Suka Tillamook Cheddar rasy Jack Russell pochodząca ze Stanów Zjednoczonych jest jedną z najbardziej znanych na świecie zwierząt – malarzy. Odbyło się kilkanaście wystaw Tillie i miały miejsce w USA, Belgii, Holandii czy na Bermudach. Niektóre z jej prac sprzedano po 2 tysiące dolarów[17][18][19].
- Właścicielami psa rasy Jack Russell są (lub byli), m.in.: Bette Midler, Karol (książę Walii), Serena Williams, Goldie Hawn, Mariah Carey, Paul McCartney, Charlotte Church, Rick Stein[20] czy belgijski aktor i komik Benoît Poelvoorde[21].
- Bothie, samiec Jack Russell był jedynym na świecie psem, który dostał się zarówno na biegun północny i południowy. Podróż, która rozpoczęła się w 1979 i zakończyła w 1982, odbył ze swoimi właścicielami Ranulphem i Virginią Fiennes[22].
- Sześcioletni Part-Ex, Jack Russell z zachodniej Walii, dostał się do księgi rekordów Guinnesa jako pies uprawiający sporty ekstremalne[23].
Przypisy
- ↑ Fédération Cynologique Internationale: Breeds nomenclature
- ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 149.
- ↑ History of the Jack Russell Terrier (ang.)
- ↑ 4,0 4,1 Dorothea Penižek: Jack russell terrier. Poradnik opiekuna, Wydawnictwo RM. ISBN 978-83-7243-609-2
- ↑ JACK RUSSELL TERRIER : Standard officiel (fr.)
- ↑ D. Caroline Coile, Ph.D.: Jack Russell Terriers. A Complete Pet Owner's Maunal. Barron's, ISBN 0-7641-1048-9; ISBN 978-0-7641-1048-1
- ↑ Why Jack Russell Terriers are Great Family Pets (ang.)
- ↑ Jack Russell Terriers are Great Family Dogs (ang.)
- ↑ dogtime.com (ang.)
- ↑ The Jack Russell Terrier Legendary fox hunter is vigorous, scrappy, and bold (ang.)
- ↑ L'histoire du Jack Russell Terrier (fr.)
- ↑ The Most Famous Dog Breed on Screen & TV...The Jack Russell Terrier
- ↑ George the jack russell given top honour (ang.)
- ↑ Tiny terrier sacrifices its life to save five children from pitbulls
- ↑ Tiny Terrier Rescues 5 Children From Pit Bulls
- ↑ George the Jack Russell dies saving kids
- ↑ strona oficjalna Tillamook Cheddar
- ↑ The Sunday Times: Art goes to the dogs: conceptualist canine is rivalling Jackson Pollock
- ↑ Tillamook Cheddar: All Heart
- ↑ Famous Jack Russell Owners
- ↑ 24 heures: Benoît Poelvoorde ne manquera jamais de chien (fr.)
- ↑ Bothie the Polar Dog (ang.)
- ↑ Dog sets extreme sports record (ang.)
[edytuj] Bibliografia
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
|
||||||||||||||