Jackson Browne
| Jackson Browne | |
 Jackson Browne, 2005 |
|
| Imię i nazwisko | Clyde Jackson Browne |
| Data i miejsce urodzenia | 9 października 1948 Heidelberg |
| Pochodzenie |  Stany Zjednoczone |
| Instrument | gitara |
| Gatunek | folk rock, country rock |
| Zawód | kompozytor |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
| Strona internetowa | |
Clyde Jackson Browne (ur. 9 października 1948 w Heidelbergu w Niemczech[1]) – amerykański muzyk rockowy, piosenkarz, gitarzysta i kompozytor związany z gatunkami folk rock i country rock. Obok Joni Mitchell, Jamesa Taylora, Boba Dylana i Neila Younga zaliczany do grupy najbardziej wpływowych artystów swego gatunku.
Jackson Browne urodził się w Heidelbergu (Niemcy), lecz gdy miał trzy lata, jego rodzina zamieszkała w Kalifornii. Jako młodzieniec, w latach sześćdziesiątych zainteresował się muzyką. Szczególny wpływ na kształtowanie się jego muzycznych gustów wywarli popularnie w tym okresie The Beatles, Bob Dylan, Neil Young i The Byrds. Gdy zaczął tworzyć muzyka jego skierowała się właśnie w kierunku poetyckiego, balladowego folk rocka. W 1966, na krótko został członkiem grupy rockowej The Nitty Gritty Dirt Band. Ważnym etapem na jego artystycznej drodze był pobyt w Nowym Jorku w 1967, gdzie został wprowadzony w świat podziemia artystycznego. Poznał tam osobiście Andy'ego Warhola oraz zaprzyjaźnił się z Lou Reedem i Leonardem Cohenem. Pod ich wpływem rozpoczął grać bardziej złożona muzykę tak pod względem muzycznym jak i zaangażowaną pod względem treści. Z czasem stał się najbardziej politycznie zaangażowanym amerykańskim artystą rockowym, bezlitosnym krytykiem amerykańskiego społeczeństwa. Brown jest także zdolnym kompozytorem. Komponował piosenki dla takich grup i artystów jak Tom Rush, Nico, Gregg Allman. Jest współautorem wielkiego przeboju grupy Eagles - Take it Easy. Do największych przebojów Browna należą "That Girl Could Sing", "Somebody's Baby", "Boulevard", "Your Bright Baby Blues", "Here Come Those Tears Again", "Sleep's Dark and Silent Gate", "For a Dancer", "The Late Show", "Fountain of Sorrow", "Late for the Sky" i wiele innych.
W 2004 Jackson Browne został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].
Dyskografia [edytuj]
- First Album - niewydany - (1967, Elektra)
- Jackson Browne (1972, Asylum)
- For Everyman (1973, Asylum)
- Late for the Sky (1974, Asylum)
- The Pretender (1976, Asylum)
- Running on Empty (1978, Asylum)
- Hold Out (1980, Asylum)
- Lawyers in Love (1983, Asylum)
- Lives in the Balance (1986, Asylum)
- World in Motion (1989, Elektra)
- I'm Alive (1993, Elektra)
- Everywhere I Go (1994, European Import)
- Looking East (1996, Elektra)
- The Naked Ride Home (2002, Elektra)
- Jackson Browne - Solo Acoustic Vol. 1 (2005, Inside Recordings)
- Jackson Browne - Solo Acoustic Vol. 2 (2008, Inside Recordings)
- Time the Conqueror (2008, Inside Recordings)
- Love Is Strange: En Vivo Con Tino (2010, Inside Recordings)
Przypisy
- ↑ Jackson Browne na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
