Jacob Marrel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacob Marrel: Autoportret, 1661
Jacob Marrel: Dwa tulipany, skorupka ślimaka i owad, 1634

Jacob Marrel (ur. 1614 we Frankenthal (Pfalz), zm. 1681 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecki malarz kwiatów i martwych natur, jedyny uczeń Georga Flegela.

Jacob Marrel był synem pisarza miejskiego w Frankenthal (Pfalz), również o imieniu Jacob, i wnukiem pochodzącego z Francji złotnika Claude'a Marrela. Po zgonie ojca rodzina przeniosła się w grudniu 1624 do Frankfurtu, gdzie Jacob Marrel został w 1627 jedynym uczniem Georga Flegela. Studia malarskie kontynuował w Utrechcie u Jana de Heema. W 1651 został obywatelem Frankfurtu i poślubił Johannę Sybillę Heim(ius), wdowę po Mateuszu Merianie Starszym. Jej córkę Marię Sybillę Merian wyuczył malarstwa, rysunku i miedziorytnictwa. Później wyjeżdżał jeszcze kilkakrotnie do Utrechtu i Norymbergi.

Malował najczęściej martwe natury z kwiatami i owocami, na których przedstawiał również owady, jaszczurki i ptaki. Jego obrazy odznaczają się walorami dekoracyjnymi i świadczą o wyczuciu kompozycji u autora, który był jednak przeciętnym kolorystą[1]. Niektóre swoje dzieła Marrel podpisywał w zlatynizowanej formie Jacobus Marrellus z dodatkiem wyrazu fecit (uczynił).

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się obraz Marrela zatytułowany Kwiaty w wazonie i małe stworzonka.

Przypisy

  1. Andrzej Chudzikowski, [red.]: Holenderska i flamandzka martwa natura XVII wieku. Warszawa: Wydawnictwo Sztuka, 1954, s. 51-53.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Dulewicz, Encyklopedia sztuki niemieckiej, Warszawa: WAiF; Wydaw, Nauk. PWN, 2002. ISBN 83-01-13637-5.