Jacob Willemszoon de Wet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jacob de Wet, Przypowieść o robotnikach w winnicy

Jacob Willemsz. de Wet (ur. ok. 1610 w Haarlemie, zm. w 1675 tamże) – holenderski malarz i rysownik okresu baroku.

Uległ wpływowi Rembrandta, Jana Pynasa i Pietera Lastmana. Malował obrazy o tematyce biblijnej i mitologicznej oraz pejzaże.

Jego uczniami byli m.in. Paulus Potter, Job Adriaenszoon Berckheyde i Jan Veermer van Haarlem

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Atena odwiedzająca Muzy – Rouen, Musée des Beaux-Arts,
  • Dawid przynosi Saulowi głowę Goliata (1646) – Berlin, Gemaeldegalerie,
  • Krajobraz rzeczny – Londyn, National Gallery,
  • Krajobraz z ucieczką do Egiptu – Kolonia, Wallraf-Richartz-Museum,
  • Obrzezanie Jezusa (1635) – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych,
  • Ofiarowanie w świątyni – Buenos Aires, Museo Nacional de Bellas Artes,
  • Paweł i Barnaba w Listrze – Oksford, Ashmolean Museum,
  • Pokłon pasterzy (ok. 1650) – Hamburg, Kunsthalle,
  • Pożar Troi – Rennes, Musée des Beaux-Arts,
  • Przypowieść o robotnikach w winnicy – Budapeszt, Muzeum Sztuk Pięknych,
  • Salomon przed pogańskimi bożkami – Lille, Musée des Beaux-ARts,
  • Uczynki miłosierdzia – Haarlem, Frans Hals Museum,
  • Wskrzeszenie Łazarza (1633) – Darmastadt, Hessische Landesmuseum,
  • Wskrzeszenie Łazarza (1634) – Lille, Musée des Beaux-Arts.
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6.