Jacob van Loo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jacob van Loo (ur. 1614 w Sluis, zm. 26 listopada 1670) – malarz holenderski. Od 1663 członek Akademii w Paryżu. Malował portrety, sceny rodzajowe z życia wytwornego towarzystwa i sceny mitologiczne. Przedstawiciel kierunku akademickiego szkoły amsterdamskiej. Główne dzieło: "Parys i Oenone". Jego syn Abraham Louis van Loo (1641–1713) był ojcem dwóch znanych malarzy: Charles'a André van Loo i Jeana Baptiste van Loo.
Bibliografia[edytuj]
- Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
- Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939)