Jacopo Zucchi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wikimedia Commons

Jacopo Zucchi (wym. Jakopo Cuki) (ur. ok. 1540 we Florencji, zm. ok. 1596 w Rzymie) – włoski malarz okresu manieryzmu.

Był uczniem i współpracownikiem Giorgia Vasariego. Od 1567 pracował w Rzymie. W 1581 został członkiem Akademii św. Łukasza. W l. 1570-72 uczestniczył w dekoracji Sala Grande w Palazzo Vecchio we Florencji. Wykonywał liczne freski i dekoracje w rzymskich kościołach, m.in. Santo Spirito in Sassia (1583-84), San Silvestro al Quirinale (ok. 1574) oraz pałacach, m.in. Villa Medici (1576-79), Palazzo di Firenze (1574-75), Palazzo Ruspoli (1587). W swojej twórczości łączył cechy manieryzmu włoskiego z wpływami niderlandzkimi.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon malarstwa od A do Z, Warszawa: Muza S.A., 1992. ISBN 83-7079-076-3
  • Carlo Pietrangeli, Watykan. Arcydzieła malarstwa, Warszawa: Arkady, 2000, ISBN 83-213-3979-4
  • Christine Stukenbrock, Barbara Toepper, Arcydzieła malarstwa europejskiego, Koenigswinter: h. f. ullmann, 2007. ISBN 978-3-8331-2131-9
  • Sztuka świata, t. 13, Leksykon L-Z, Warszawa: Arkady, 2000. ISBN 83-213-4135-7