Jacqueline Kennedy Onassis

Jacqueline Lee Bouvier Kennedy Onassis
Data i miejsce urodzenia	28 lipca 1929 Southampton, Long Island
Data i miejsce śmierci	19 maja 1994 Nowy Jork
Pierwsza dama Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania	od 20 stycznia 1961 do 22 listopada 1963
Poprzednik	Mamie Eisenhower
Następca	Lady Bird Johnson
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jacqueline Lee Bouvier Kennedy Onassis (ur. 28 lipca 1929 w Southampton, Long Island, zm. 19 maja 1994 w Nowym Jorku) – żona prezydenta USA Johna F. Kennedy’ego, pierwsza dama w latach 1961–1963.

Urodzona jako Jacqueline Lee Bouvier. Ojciec John Vernou III, znany był jako „Black Jack”. Miał słabość do kobiet i alkoholu, toteż w 1942 matka Janet Lee Norton, rozwiodła się z nim i poślubiła zamożnego bankowca Hugh D. Auchinclossa. Jacqueline kształciła się w prywatnych szkołach, pisała wiersze, przez pewien czas była nawet baletnicą. W Waszyngtonie, gdzie pracowała jako fotograf, poznała kongresmena Johna F. Kennedy’ego późniejszego senatora Massachusetts.

Małżeństwo z Kennedym

Jacqueline Bouvier i John F. Kennedy pobrali się 12 września 1953. Uroczystość, choć miała być kameralna, stała się jednym z wydarzeń towarzyskich roku. Do ołtarza Jackie poprowadził jej ojczym Hugh Auchincloss. Tego dnia „Black Jack” upił się, a został przywieziony do kościoła tylko na prośbę Johna F. Kennedy’ego. W 1956 Jackie urodziła dziewczynkę, Arabellę, która zmarła jednak krótko po porodzie. Pojawiły się też plotki o rzekomej separacji. Ambitny katolicki senator nie mógł sobie na to pozwolić. Ponoć spotkały się obydwie rodziny (w „negocjacjach” uczestniczył też John Vernou Bouvier) i nakazały Johnowi, aby zaprzestał swoich rzekomych romansów, przynajmniej na oczach Jackie. Niedługo potem Jacqueline urodziła dziewczynkę Caroline Bouvier Kennedy, a w 1960 na świat przyszedł syn John F. Kennedy Jr. Również wtedy rozpoczęły się wybory prezydenckie 1960.

Pierwsza dama

Jako pierwsza dama, Jacqueline Kennedy prowadziła bardzo aktywne życie. Spotykała się z wieloma znanymi osobistościami, np. królową Elżbietą II, Charles’em de Gaulle’em czy przywódcą Związku Radzieckiego Nikitą Chruszczowem.

Renowacja Białego Domu

Jacqueline wraz z mężem postanowili, by zajęła się ona renowacją Białego Domu. Bardzo zaangażowała się w projekt: w wielu bibliotekach poszukiwała potrzebnych materiałów, starała się odtworzyć model starego Białego Domu. Wymogła również na politykach nadanie Białemu Domowi statusu zabytku. Na restaurację wydano 1 mln USD ze środków państwowych i 1 mln USD dzięki sponsorom i filantropom. Aby efekt był widoczny dla wszystkich obywateli USA, Jackie postanowiła nakręcić dokument „Wycieczka po Białym Domu z panią Kennedy” (ang. Tour of White House with Mrs. John F. Kennedy). Bez żadnych przygotowań i prób opowiedziała o wszystkich ciekawych rzeczach znajdujących się w pałacu prezydenckim. Mówiła płynnie i wyraźnie, zwracała się do kamery, wiedziała jak ma postępować. Oprócz tego wydała specjalne książeczki, pt. Biały Dom (ang. White House), które w ciągu tygodnia sprzedały się w całym nakładzie.

Seria tragedii

Podczas ceremonii pogrzebowej

W 1963 rozpoczęła się seria tragedii. Jackie urodziła przedwcześnie synka Patricka, który zmarł jednak po dwóch dniach (7–9 sierpnia 1963). Siostra Jackie, Caroline Lee, zaprosiła ją do Grecji. Kennedy nie był zachwycony tą propozycją, ale w końcu zgodził się, licząc, że poprawi to humor jego żony. Oprócz zwiedzania starożytnych budowli, część czasu Jackie i jej siostra miały spędzić na pokładzie statku greckiego przyjaciela, Arystotelesa Onasisa. John F. Kennedy miał problemy w Teksasie i żeby wygrać wybory 1964, do których przygotowywał się od kilku miesięcy, odwiedził San Antonio, a później wybrał się do Dallas. 22 listopada 1963 podczas przejazdu kawalkadą oddano cztery strzały do prezydenta, z czego jeden był chybiony. Jednak trzy pozostałe zraniły Kennedy’ego kolejno w szyję, w plecy i w głowę. Ranny został również gubernator Teksasu, John Conally. Wówczas limuzyna „Lincoln” popędziła do Hospital Parkland w Dallas, jednak już pół godziny później John F. Kennedy, 35. prezydent Stanów Zjednoczonych nie żył. Pochowany, zgodnie z życzeniem Jackie, na Arlington Cemetery pod Waszyngtonem. Jacqueline jako wdowa stała się symbolem żałoby narodowej. Jak zawsze, nawet w smutnych okolicznościach, zaprezentowała elegancję i powagę. Znalazła wsparcie w młodszym bracie Johna, Robercie „Bobbym” Kennedym. Niestety, podczas kampanii w 1968, kandydat na prezydenta Robert Francis Kennedy został zastrzelony 6 czerwca 1968 w Los Angeles.

Małżeństwo z Onasisem

Aby ukoić ból, znalazła kolejnego powiernika, a był nim Arystoteles Onasis. Wzięli ślub 22 października 1968 w Grecji. Onasis miał dwoje dzieci z poprzedniego małżeństwa: Christinę i Alexandra. W nocy z 22 na 23 stycznia 1973 Alex postanowił wybrać się w lotniczą wycieczkę. Przeciwstawiała się temu Christina, jednak Jackie przekonała męża, aby ten pozwolił synowi na podróż. Kiedy Alexander zginął w tej katastrofie lotniczej, Christina oskarżała Jackie o śmierć brata, a wkrótce, wśród greckiej familii, nieszczęśliwa Amerykanka zyskała opinię „femme fatale”. W końcu Onasis zaczął czynić przygotowania do separacji i rozwodu, ale zanim podjął radykalne kroki, zmarł 15 marca 1975. Jackie ponownie została wdową.

Ostatnie lata

Arlington National Cemetery

Powróciła do Nowego Jorku (USA), gdzie pracowała w wydawnictwie książkowym „Doubleday”. Na początku 1994 zdiagnozowano u niej nowotwór układu chłonnego – chłoniaka nieziarniczego. Mieszkała przy 5 Alei w Nowym Jorku, gdzie zmarła we śnie, o 22.15 19 maja 1994, mając 64 lata. Jej przyjacielem był Maurice Tempelsman, który pozostał z nią aż do końca. Pochowano ją na cmentarzu w Arlington przy zamordowanym ponad trzydzieści lat wcześniej mężu, Johnie Kennedym.