Jacques Attali
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jacques Attali (ur. 1 listopada 1943 w Algierze) – francuski ekonomista i wykładowca akademicki.
W latach 1981–1991 doradca prezydenta Francji François Mitterranda. W kwietniu 1991 r. został pierwszym prezesem Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju. W 1993 r. ustąpił wskutek skandalu po ujawnieniu informacji, że EBOiR wydał więcej pieniędzy na własne potrzeby (m.in. ponad 100 mln dolarów na wyposażenie londyńskiej siedziby banku)[1] niż na pomoc dla krajów Europy Środkowej i Wschodniej oraz byłego ZSRR, która jest głównym zadaniem Banku[2].
Prezes organizacji non profit PlanetFinance. Wykładowca na Université Paris-IX Dauphine.
Autor ponad trzydziestu książek. W Polsce ukazały się m.in.:
- Słownik XXI wieku (Wydawnictwo Dolnośląskie, 2002)
- Żydzi, świat, pieniądze (Cyklady, 2003, ISBN 83-86859-80-6)
- Pascal (Państwowy Instytut Wydawniczy, 2004, ISBN 83-06-02935-6)
- Krótka historia przyszłości (Prószyński i S-ka, 2008, ISBN 978-83-7469-743-9)
- Zachód – 10 lat przed totalnym bankructwem? (Studio Emka, 2010, ISBN 978-83-60652-85-5)
Publikacje w języku angielskim:
- Cannibalism and Civilization: Life and Death in the History of Medicine (1984)
- Noise: The Political Economy of Music (1985) tłum. Brian Massumi, z przedmową Frederica Jamesona i posłowiem Susan McClary. ISBN 0-8166-1287-0.
- A man of influence: The extraordinary career of S.G. Warburg (1987)
- Millennium: Winners and Losers in the Coming Order (1992)
- Labyrinth in Culture and Society: Pathways to Wisdom (1999) tłum. Joseph Rowe.
