Jacques Barrot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jaques Barrot
Jacques Barrot.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1937
Yssingeaux
Komisarz UE ds. transportu
Okres urzędowania od 2004
do 2010
Poprzednik Loyola de Palacio
Następca Siim Kallas

Jaques Barrot (ur. 3 lutego 1937 w Yssingeaux) – francuski polityk, były minister w kilku rządach i wieloletni parlamentarzysta, od 2004 do 2010 wiceprzewodniczący Komisji Europejskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo i socjologię, ukończył Instytut Nauk Politycznych w Paryżu.

Zaangażowany w działania ugrupowań centrowych, na bazie których w 1978 powstała Unia na rzecz Demokracji Francuskiej. Od 1967 do 2004 (z przerwami na czas pełnienia funkcji rządowych) sprawował mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego, skutecznie ubiegając się o reelekcję w każdych kolejnych wyborach do 2002 w departamencie Górna Loara.

Pełnił też szereg funkcji w administracji terytorialnej. Był radnym (1966-1976) i następnie do 2001 przewodniczącym rady generalnej Górnej Loary, od 1971 zastępcą mera Yssingeaux, a od 1989 do 2001 merem tego miasta.

W 1995 został skazany na karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za finansowanie swojej partii z pieniędzy publicznych. Jednak w 2000 wyrok ten został anulowany na mocy amnestii ogłoszonej przez Jacques'a Chiraca[1].

W rządzie Jacques'a Chiraca w 1974 został sekretarzem stanu ds. mieszkalnictwa. Pełnił tę funkcję też w dwóch gabinetach Raymonda Barre, w jego trzecim rządzie po raz pierwszy wszedł w skład rady ministrów, obejmując w 1978 tekę ministra handlu, a rok później kierownictwo w resorcie zdrowia i polityki socjalnej. Urzędowanie zakończył w 1981. Ponownie wchodził w skład rządu w obu gabinetach Alaina Juppé jako minister pracy (od października 1995 do czerwca 1997).

W ramach centrowej UDF należał do zwolenników bliskiej współpracy z gaullistami. W 2002 opowiedział się za kandydaturą ubiegającego się o reelekcję prezydenta Jacques'a Chiraca. Po wyborach parlamentarnych przystąpił do Unii na rzecz Ruchu Ludowego.

W kwietniu 2004 został członkiem Komisji Europejskiej Romano Prodiego w miejsce powołanego w skład rządu Michela Barniera. Powierzono mu sprawy polityki regionalnej. Zrezygnował w związku z tym z mandatu poselskiego. W listopadzie tego samego roku w nowej Komisji pod kierownictwem José Manuela Barroso objął stanowisko wiceprzewodniczącego KE i komisarza ds. transportu. W maju 2008 został komisarzem ds. wymiaru sprawiedliwości, obszaru wolności i bezpieczeństwa. Funkcje te pełnił do 2010.

Przypisy

  1. Profile: Jacques Barrot (ang.). bbc.co.uk, 22 listopada 2004.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]