Jacques Coeur
Jacques Coeur (ur. 1395 w Bourges, zm. 25 listopada 1456 na Chios) – francuski kupiec i finansista z okresu panowania Karola VII. Był człowiekiem posiadającym władzę i pieniądze, odbył praktykę w lokalnych przedsiębiorstwach zajmujących się handlem i finansami.
Zdobył wielki doświadczenie podczas podróży do Włoch i na Wschód, gdzie zajmował się lukratywnym handlem przyprawami. W 1433 r. założył spółkę handlową i przyjął na siebie odpowiedzialność za dbanie o siedzibę króla Francji Karola VII. Dzięki zaufaniu króla powierzono mu również ważne stanowisko publiczne, za co odwdzięczył się, udzielając pożyczek i gwarantując import luksusowych przedmiotów na potrzeby dworu. Dzięki korzystnym operacją handlowym, realizowanym przede wszystkim na Wschodzie, udało mu się przekształcić spółkę w centrum życia ekonomicznego Francji, która starała się uwolnić od tradycyjnej dominacji kupców włoskich. Ukoronowaniem licznych sukcesów było nadanie mu tytułu szlacheckiego. Był poborcą podatkowym w Langwedocji, a także piastował wiele innych stanowisk, które wykorzystał do pozbycia się konkurencji. Odegrał bardzo ważną rolę w ostatnich latac wojny stuletniej i w procesie odzyskiwania pozycji przez Francję, udzielając monarchii, której skarbiec świecił pustkami, dużych pożyczek. Był wielokrotnie ambasadorem króla, pomógł stworzyć francuską amię narodową, uzdrowił ekonomię państwa, a także wziął udział w pertraktacjach, które w 1449 r. doprowadziły do zakończenia schizmy zachodniej.
Z polecenia Coeura wzniesiono wspaniałe pałace i kościoły w Bourges, Lyonie i Montpellier, gdzie znajdowały się siedziby jego firm, kierujących handlem towarami i niewolnikami, kopalniami srebra i manufakturami tekstylnymi. Jednakże wielka władza i fortuna, jaką udało mu się zgromadzić, szybko przysporzyły mu wielu wrogów wśród dworzan, a w końcu wzbudziły zazdrość samego króla: w 1451 r. został aresztowany za korupcje i bicie fałszywych monet, a następnie uwięziony, natomiast jego dobra zostały skonfiskowane. W 1454 r. udało mu się zbiec do Rzymu, gdzie przyjął go papież Mikołaj V, który ogłosił jego niewinność. W 1455 r., po śmierci papieża, Jacques Coeur wyjechał na Wschód jako komendant floty wysłanej przez papieża Kaliksta III przeciwko Turkom, ale zmarł nagle na Chios.
Bibliografia [edytuj]
- Luca Serafini: Nowy porządek i instrumenty finansowe. W: Historia Polski i Świata. T. 8.: Od imperium Karola Wielkiego do kryzysu XIV wieku. Mediasat Group S.A. dla Gazety Wyborczej, 2007, s. 707. ISBN 978-84-9819-815-7.
