Jacques Ibert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques Ibert
Jacques Ibert.jpg
Imię i nazwisko Jacques Ibert
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1890
Paryż, Francja
Data i miejsce śmierci 5 lutego 1962
Paryż, Francja
Zawód kompozytor
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Nuty w IMSLP

Jacques Ibert (ur. 15 sierpnia 1890 w Paryżu, zm. 5 lutego 1962 w Paryżu) − kompozytor francuski. Studiował pod kierunkiem Paula Vidala w paryskim konserwatorium. Od 1937 kierownik Francuskiej Akademii w Rzymie, a od 1955 do 1957 także Paryskiej Opery Komicznej. Jego szczątki spoczywają na Cmentarzu Passy.

Cechą charakterystyczną muzyki Iberta są: przejrzyste i zróżnicowane brzmienie, melodyjność, zwięzła forma. Największe uznanie zdobyły jego utwory instrumenty dęte. Koncert fletowy (1934) był pierwszym utworem koncertowym na ten instrument w XX wieku, który zyskał szeroką popularność.

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • Persée et Andromède (1929)
  • Angélique (1927)
  • Le Roi d'Yvetot (1930)
  • Gonzague (1931)
  • L'Aiglon (1937)
  • Les Petites Cardinal (1938)
  • Barbe-bleue (1943)

Muzyka filmowa[edytuj | edytuj kod]

  • Invitation to the Dance (1956)
  • Macbeth (1948)
  • Panique (1946)
  • Feu Mathias Pascal (1937)
  • Golgotha (1935)
  • Maternite (1934)
  • Les Cinq Gentlemen Maudits (1933)
  • Don Quixote (1933)
  • Un Chapeau de Paille d'Italie (1927)

Inne dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Concertino da Camera na saksofon altowy (Koncert na saksofon altowy i 11 instrumentów)'
  • Histoires na fortepian

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jacques Ibert w: Jean-Pierre Thiollet: Sax, Mule & Co, H & D, 2004.