Jacques de Vitry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques de Vitry
kardynał biskup
Jacques de Vitry
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 1160/70
Vitry-en-Perthois?
Data i miejsce śmierci 1 maja 1240
Rzym
biskup Akki
Okres sprawowania 1214 - 9 czerwca 1229
Prior episcoporum ac omnium cardinalium
Okres sprawowania 28 września 1237 - 1 maja 1240
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja kanonicy regularni św. Augustyna
Prezbiterat 1210
Nominacja biskupia 1214
Sakra biskupia 31 lipca 1216
Wybór patriarchy 1239
Kreacja kardynalska 9 czerwca 1229
Grzegorz IX
Kościół tytularny Biskup Tusculum

Jacques de Vitry (ur. 1160/70, zm. 1 maja 1240 w Rzymie) – francuski kardynał.

Pochodził prawdopodobnie z Vitry-en-Perthois. Pod koniec XII wieku studiował teologię na uniwersytecie paryskim, uzyskując prestiżowy tytuł magistra. W 1211 roku wstąpił do wspólnoty kanoników regularnych św. Augustyna w Oignies w diecezji Liège. Został wówczas spowiednikiem znanej w tamtej okolicy mistyczki Marie d'Oignies, należącej do wspólnoty beginek i begardów. W 1212/13 był bardzo aktywnym kaznodzieją krucjatowym w północnej Francji. W 1214 roku wybrano go biskupem Akki w Królestwie Jerozolimskim. 31 lipca 1216 otrzymał sakrę biskupią z rąk papieża Honoriusza III i jeszcze w tym samym roku wyjechał do swojej diecezji. Był jednym z organizatorów i uczestników V wyprawy krzyżowej. Zasłynął jako kronikarz, autor opisu krajów Wschodu w dziele Historia orientalis, wydanym w 1611 roku. Między 16 kwietnia a 29 lipca 1229 roku papież Grzegorz IX mianował go kardynałem biskupem Tusculum. Podpisywał bulle papieskie między 29 lipca 1229 a 23 czerwca 1239. W 1239 wybrano go na patriarchę Jerozolimy, jednak nominacja ta nie została zatwierdzona przez papieża. Zmarł w Rzymie.

Jest autorem przytaczanych we franciszkańskich źródłach listów oraz dzieła Historia Occidentalis, w której mowa jest o rozwoju ruchu związanego ze św. Franciszkiem z Asyżu w Italii i na Bliskim Wschodzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, cz. I s. 99-112

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]