Jadwiga Grabowska-Hawrylak
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jadwiga Grabowska-Hawrylakowa (ur. 29 października 1920 w Tarnawcach koło Przemyśla) – polska architektka modernistyczna.
Ukończyła architekturę na Politechnice Wrocławskiej w roku 1950, później działała również głównie we Wrocławiu, laureatka Honorowej Nagrody SARP w 1974.
Żona prof. Henryka Hawrylaka, specjalisty w dziedzinie maszyn górniczych; matka Katarzyny Hawrylak-Brzezowskiej, miejskiego konserwatora zabytków we Wrocławiu oraz architekta Macieja Hawrylaka.
Główne dzieła [edytuj]
Wszystkie realizacje znajdują się we Wrocławiu.
- osiedle Kołłątaja (1955-1958, współautorzy: Edmund Frąckiewicz, Maria Tawryczewska, Igor Tawryczewski, z nowatorskim budynkiem mieszkalnym zwanym "mezonetowcem" lub "galeriowcem", z jedynymi w czasach PRL ekskluzywnymi dwupoziomowymi mieszkaniami typu maisonette, 1958-1960
- osiedle Gajowice (1960-1968, współautorzy: Edmund Frąckiewicz, Maria Tawryczewska, Igor Tawryczewski, Maria Kiełczewska, Witold Maciejewski, z dwiema szkołami przy ul. Grochowej, 1962-1964
- szkoła podstawowa przy ul. Podwale, 1957-1959
- osiedle Plac Grunwaldzki, 1967-1975, tzw. "Manhattan" lub "sedesowce", współautorzy: Zdzisław Kowalski, Włodzimierz Wasilewski, konsultacja: Jerzy Hryniewiecki Nowatorskie osiedle bloków mieszkanych, którego oryginalną architekturę inspirowaną (co podkreśla autorka) twórczością Le Corbuisera zaprojektowano rezygnując z nudnych kanciastych, klockowatych i typowych form za co chwalono autorkę w książkach i prasie fachowej już w czasach PRL. Na osiedlu zrealizowano takie nowatorskie rozwiązania architektoniczne jak tarasy widokowe na dachach, szerokie zastosowanie klinkieru elewacyjnego i pawilony handlowe dopasowane stylem do budynków. W wywiadzie udzielonym "Dwutygodnikowi" (2012 r.) architekt osiedla powiedziała iż nie wyobraża sobie remontu polegającego na ociepleniu bloków styropianem, ponieważ może to zniszczyć ich formę. Architekt stwierdziła, iż budynki powinny być ocieplone od wewnątrz specjalną technologią (klimaplatten) stosowaną w krajach Europy Zachodniej w budynkach zabytkowych oraz iż jedyna kolorystyka właściwa dla architektury modernistycznej to szlachetna biel, którą powinno się stosować podczas remontów.
- Dom Naukowca, 1958-1960, dom mieszkalny pracowników Politechniki Wrocławskiej, współautorzy: Edmund Frąckiewicz, Maria Tawryczewska, Igor Tawryczewski
- dom własny przy ul. Kochanowskiego, 1978-1984, współautor: Maciej Hawrylak, nagroda Dom Roku SARP, 1984
- kościół-pomnik Tysiąclecia Diecezji Wrocławskiej pw. Odkupiciela Świata przy ul. Bałtyckiej, I nagroda w konkursie 1990, współautorzy: Maciej Hawrylak, Wojciech Brzezowski, Ewa Kubica-Hawrylak, w budowie
Źródła:
- "Jadwiga Grabowska-Hawrylak", katalog wystawy, Wrocław, 2000
- "Rzeźba w prefabrykacie", rozmowa z Jadwigą-Grabowską Hawrylak, rozm. Grzegorz Piątek, "Architektura-murator" 11/2006
Linki zewnętrzne [edytuj]
- dom własny Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak
- Realizacje Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak we Wrocławiu
- Fundacja pod patronatem Jagwigi Grabowskiej-Hawrylak
Kontrola autorytatywna (osoba):
