Jadwiga Stańczakowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jadwiga Stańczakowa (ur. 27 września 1919 w Warszawie, zm. 29 maja 1996 tamże) – niewidoma polska pisarka i poetka.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiowała na wydziale finansowo-ekonomicznym Akademii Nauk Politycznych w Warszawie[1][2]. Debiutowała jako poetka na łamach tygodnika "Nowa Kultura". Otrzymała Nagrodę im. Jerzego Szczygła.

Przez lata przyjaźniła się z Mironem Białoszewskim. Opowiada o tym film Parę osób, mały czas w reż. Andrzeja Barańskiego.

Jej córką jest Anna Sobolewska, eseistka, krytyk i historyk literatury.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Boicie się czarnego ptaka?
  • Depresje i wróżby
  • Dziennik we dwoje
  • Japońska wiśnia. Haiku dla Michi Tsukada
  • Kabaret Kizi-Mizi
  • Magia niewidzenia
  • Na żywo
  • Niewidoma
  • Refugium
  • Ślepak
  • Wiersze dla mojej córki
  • Ziemia - kosmos

Przypisy

  1. Sylwetka Jadwigi Stańczakowej. W: Onet Film [on-line]. Grupa Onet.pl SA, 26 marca 2007. [dostęp 2014-08-18].
  2. Jadwiga Stańczakowa: Ślepak. Warszawa: Czytelnik, 1982, s. 107. ISBN 83-07-00686-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
  • Joanna Zawadzka, Stańczakowa Jadwiga, 1919–1996, poetka, autorka prozy autobiograficznej, w: Współcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny, tom VII: R–Sta (pod redakcją Jadwigi Czachowskiej i Alicji Szałagan), Warszawa 2001, s. 439–440