Ada Sari
Jadwiga Szayer, Jadwiga Schayer, znana jako Ada Sari (ur. 29 czerwca 1886 w Wadowicach[1] – zm. 12 lipca 1968 w Ciechocinku[2]) – polska śpiewaczka operowa, sopran koloraturowy, aktorka, pedagog.
Urodziła się 29 czerwca 1886 r. w Wadowicach jako córka znanego adwokata Edwarda Szayera i Franciszki z Chylińskich. Kiedy miała trzy lata, ojciec jej wraz z rodziną przeniósł się do Starego Sącza, gdzie otworzył kancelarię adwokacką, a wkrótce został burmistrzem, pełniąc tę funkcję przez siedemnaście lat.
Jadwiga Szayer po ukończeniu podstawowej edukacji wyjechała do Cieszyna i Krakowa, gdzie studiowała podstawy muzyki i śpiewu. Następnie od 1905 r. została przyjęta do Prywatnej Szkoły Muzycznej hrabiny Pizzamano w Wiedniu. Kolejne lata to dalsze studia wokalne w Mediolanie. Występowała w tetrze w Rzymie, a następnie na największych scenach operowych świata ze słynnymi La Scala w Mediolanie czy Carnegie Hall w Nowym Jorku, podobnie jak jej przyjaciółka Stanisława Zawadzka. Odbyła tournée po świecie. Miała ogromny repertuar złożony z najwybitniejszych oper świata. Śpiewała największe partie koloraturowe.
W czasie drugiej wojny światowej mieszkała w Warszawie i poświęcała się pracy pedagogicznej. Jej uczennicami były między innymi: Halina Mickiewiczówna de Larzac, Bogna Sokorska, Urszula Trawińska-Moroz, Nina Stano, Maria Fołtyn, Zdzisława Donat, Lidia Kłobucka. Po wojnie na krótko wróciła na scenę operową, ale przede wszystkim uczyła młodych najpierw w Konserwatorium Krakowskim, a później w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Zmarła na zawał serca[3], w czasie pobytu w sanatorium w Ciechocinku.
Od 1985 roku w Nowym Sączu odbywa się Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari, którego organizatorem jest Małopolskie Centrum Kultury SOKÓŁ. Dyrektorem Festiwalu jest Antoni Malczak, a Dyrektorem Artystycznym prof. Helena Łazarska.
Przypisy
- ↑ Zbigniew Judycki: Materiały IV Sympozjum Biografistyki Polonijnej: Wiedeń, 1-2 września 1999. Wydawn. Czelej, 1999, s. 223. ISBN 9788388063459.
- ↑ Wacław Panek: Kariery i legendy: szkice o artystach polskiej sceny muzycznej. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, s. 226. ISBN 9788320206258.
- ↑ Dariusz Zaborek: Ja, Maria Callas – rozmowa z Bogusławem Kaczyńskim. polityka.pl, 03-02-2009.
