Jagdpanther

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SdKfz 173 8,8cm Jagdpanzer V "Jagdpanther"
Jagdpanther w Deutsches Panzermuseum w Munster
Jagdpanther w Deutsches Panzermuseum w Munster
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu ciężki niszczyciel czołgów
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 1943
Produkcja 1944–1945
Wycofanie 1945
Egzemplarze 384
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL 230 P30 o mocy 700 KM (515 kW)
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 720 l
Pancerz grubość: 16 – 100 mm
Długość 9,87 m
Szerokość 3,27 m
Wysokość 2,72 m
Prześwit 0,56 m
Masa 44 800 kg (45 500 kg)
Osiągi
Prędkość 55 km/h (po drodze)
25 km/h (w terenie)
Zasięg 250 km (po drodze)
100 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,60 m
Rowy (szer.) 2,45 m
Ściany (wys.) 0,90 m
Kąt podjazdu 30º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata KwK 43 kal. 88 mm
1 karabin maszynowy MG 34 kal. 7,92 mm
Użytkownicy
Niemcy

Jagdpantherniemiecki niszczyciel czołgów czasów II wojny światowej. Zbudowany na podwoziu czołgu Pantera pojazd charakteryzował się świetną armatą, bardzo dobrym pancerzem, niską sylwetką i dobrą mobilnością.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Niszczyciel czołgów Jagdpanther został opracowany w zakładach Kruppa (prowadzących wcześniej prace nad niszczycielem czołgów na podwoziu PzKpfw V) i Daimler-Benz zgodnie z zamówieniem z sierpnia 1943 roku na samobieżne działo przeciwpancerne. Uzbrojenie wozu stanowić miał czołgowy wariant niemieckiej armaty przeciwpancernej PaK 43 kal. 88 mm - KwK 43. Była to broń, zdolna przebić z odległości 1000 m pancerz 193 mm nachylony pod kątem 60°. Opancerzenie przedziału bojowego miało wynosić 40-80 mm, potem jednak wydano polecenie pogrubienia pancerza czołowego do 100 mm.

W listopadzie 1942 zaprezentowana została pełnowymiarowa, drewniana makieta wozu. Przygotowania do produkcji seryjnej w zakładach Daimler-Benz rozpoczęły się na początku 1943 roku. Rozpoczęcie produkcji seryjnej planowano na grudzień 1943 , ale pierwsze Jagdpanthery ostatecznie opuściły taśmę produkcyjną w styczniu 1944. Od 1944 do końca wojny (produkcja ustała w marcu) Niemcy zdołali wyprodukować 384 wozy, z czego 350 trafiło do jednostek.

Zastosowanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

W Jagdpanthery uzbrojone były samodzielne bataliony niszczycieli czołgów. Chrzest bojowy przeszły w Normandii (555. i 654. Panzerjagerabteilung) osiągając duże sukcesy, podobnie jak później w Ardenach. Na froncie wschodnim Jagdpanthery pojawiły się jesienią 1944, skutecznie zwalczając radzieckie czołgi ciężkie IS-2. Pod koniec wojny walczyły w Niemczech.

Do końca wojny były najlepszymi niemieckimi niszczycielami czołgów, doskonale łączącymi dobrą manewrowość z potężną armatą nie mającą odpowiedników w uzbrojeniu alianckich pojazdów. Jednak pojazdy te pojawiły się zbyt późno i przede wszystkim w zbyt małej liczbie, aby w znaczący sposób wpłynąć na przebieg wojny.

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

30 VII 1944, w pobliżu normandzkiej wioski Les Longes, trzy pojazdy Jagdpanther z 654. schwere Heeres Panzerjäger Abteilung w ciągu dwóch minut zniszczyły w zasadzce cały szwadron czołgów Mk IV Churchill, czyli ok. 10-11 wozów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Ledwoch: Jagdpanther. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1999. ISBN 83-7219-040-2.
  • Ledwoch: Jagdpanther Jagdtiger. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 1999. ISBN 83-7219-207-3.
  • II wojna światowa encyklopedia uzbrojenia. Warszawa: Muza S.A., 2000, s. 47. ISBN 83-7200-646-6.
  • Bogusław Wołoszański: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Amber, 1997, s. 288. ISBN 83-7245-120-6.
  • Peter Chamberlain, Hilary Doyle: Encyclopedia of German tanks of World War Two. Londyn: Arms & Armour, 1999, s. 128 - 130. ISBN 1854095188.
  • Leland Ness: World War II Tanks and fighting vehicles the complete guide. Londyn: Harper Collins Publisher, 2002, s. 104. ISBN 0-00-711228-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]