Jagdpanzer 38(t)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SdKfz 138/2
Jagdpanzer 38(t) Hetzer
Jagdpanzer 38(t) w Base Borden Military Museum
Jagdpanzer 38(t) w Base Borden Military Museum
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Typ pojazdu niszczyciel czołgów
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4 (dowódca, kierowca, celowniczy, ładowniczy)
Historia
Prototypy 1944
Produkcja 1944-1945
Egzemplarze 2833
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy Praga EPA AC2800 o mocy 160 KM (118 kW) przy 2800 obr./min
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 320 l
Pancerz grubość: 8-60 mm
Długość 6,25 m
Szerokość 2,63 m
Wysokość 2,17 m
Prześwit 0,41 m
Masa 15 750 kg (bojowa)
Nacisk jedn. 0,75 kg/cm²
Osiągi
Prędkość 42 km/h (na drodze)
15 km/h (w terenie)
Zasięg 178 km (na drodze)
128 km (w terenie)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,10 m
Rowy (szer.) 1,50 m
Ściany (wys.) 0,65 m
Kąt podjazdu 25º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata 7,5cm PaK 39 L/48 kal. 75 mm (zapas amunicji – 41 szt.)
1 karabin MG 34 lub MG 42 kal. 7,92 mm (zapas amunicji – 1200 szt.)
Użytkownicy
Niemcy, Szwajcaria, Czechosłowacja,Polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jagdpanzer 38(t), nieoficjalnie nazywany Hetzer (z niem. "Podżegacz") – niemieckie działo pancerne z okresu II wojny światowej budowane na podwoziu czołgu PzKpfw 38(t) czyli czechosłowackiego LT-38.

Konstrukcja i produkcja[edytuj | edytuj kod]

Zdobyczne działo "Chwat" w trakcie powstania warszawskiego

Zostało opracowane w 1943 na zlecenie Heinza Guderiana w zakładach BMM w Pradze, a od kwietnia 1944 produkowane seryjnie. Pojazd ten jest bardzo często nazywany niszczycielem czołgów i taką też funkcję pełnił w niemieckiej armii. W 1945 zdobyczne i wyremontowane egzemplarze znajdowały się w uzbrojeniu polskiej 6 Dywizji Pancernej, jako 75 mm działa samobieżne T–38[1].

Jego największymi zaletami były: łatwość produkcji, niska sylwetka i silnie pochylone płyty pancerza, co sprzyjało rykoszetowaniu pocisków. Głównym minusem było stosunkowo słabe działo 7,5 cm PaK 39 L/48.

Niemcom udało się wykorzystać dosyć już stare podwozie PzKpfw 38(t) do taniej masowej produkcji pojazdu, który był skuteczny w ostatnim okresie wojny. Od kwietnia 1944 do końca wojny w maju 1945 Niemcy wybudowali 2584 wozy, głównie w czeskich zakładach Škody.

Do lat 50. produkcję kontynuowała Czechosłowacja (pod nazwą ST-1). Część pojazdów służyła także do lat 70. w armii Szwajcarii (jako G-13) i stamtąd pochodzi większość zachowanych do dzisiaj egzemplarzy.

Wersje rozwojowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 85. ISBN 83-86028-01-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Jagdpanzer 38(t) Hetzer na plaży w Juracie