Jagodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy góry w Sudetach Środkowych. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Jagodna
Widok na masyw Jagodnej od strony wschodniej.
Widok na masyw Jagodnej od strony wschodniej.
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Bystrzyckie
Wysokość 977 m n.p.m.
Wybitność 247[1] m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jagodna
Jagodna
Ziemia 50°15′06″N 16°34′00″E/50,251667 16,566667Na mapach: 50°15′06″N 16°34′00″E/50,251667 16,566667
Szczyt Jagodnej - droga, którą prowadzi szlak turystyczny

Jagodna (niem. Heidelberg, 977 m n.p.m.) – góra w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich.

Góra zaliczana jest do Korony Gór Polski.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w środkowo-wschodniej części Gór Bystrzyckich około 5 km na zachód od miejscowości Długopole Zdrój.

Jagodna jest najwyższą górą w Górach Bystrzyckich. Wzniesienie o mało podkreślonym wierzchołku, wznoszącym się zaledwie kilka metrów ponad wierzchowinę i bardzo stromo opadającym wschodnim zboczu, w stronę kotlinowatego obniżenia, w którym położone są Wyszki, Ponikwa i Poręba. Zbocze zachodnie, ponacinane dolinami dopływów Dzikiej Orlicy, stromo opada w kierunku Doliny Dzikiej Orlicy. Wzniesienie wznosi się w środku wysokiego rozciągniętego południkowo masywu w kształcie niewielkiego grzbietu, który tworzy z dwoma sąsiednimi wzniesieniami. Grzbiet z trzema mało widocznymi wzniesieniami, położony jest między Przełęczą Spaloną na północy a Przełęczą nad Porębą na południu.

Góra zbudowana jest z odpornych na wietrzenie granitognejsów należących do metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich oraz z górnokredowych piaskowców.

Porośnięta dolnoreglowym lasem świerkowym z domieszką brzozy, buka i modrzewia. W latach pięćdziesiątych XX wieku wichury powaliły część drzew odsłaniając na szczycie polankę stanowiącą punkt widokowy na Kotlinę Kłodzką, Masyw Śnieżnika, Góry Orlickie i Rów Górnej Nysy.

Wschodnim zboczem na wysokości około 700 m n.p.m. przebiega Autostrada Sudecka.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt prowadzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny, prowadzący z Przełęczy Spalonej do Międzylesia.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. W.Brygier: Przewodnik turystyczny. Sudety Wschodnie, Wyd. "Expres Map", Warszawa, 2007 r., ISBN 9788360120866
  2. Marek Staffa (red.): Słownik geografii turystycznej Sudetów, T.14 Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Wyd. PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków, 1992, ISBN 8370053408
  3. M.Gałowski: Przewodnik turystyczny: Góry Bystrzyckie i Orlickie, Ofic. Wydawnicza "Brama", Kłodzko, 2007 r., ISBN 9788360549049
  4. S.Namysł: Góry Bystrzyckie i Orlickie, mapa turystyczna, skala 1:40 000, Wyd. "PLAN", Wrocław, 2004 r., ISBN 8388049705