Jaime Sin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jaime Lachica Sin)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jaime Sin
Kardynał prezbiter
Jaime Sin
Herb Jaime Sin Serviam
Chcę służyć
Kraj działania  Filipiny
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1928
New Washington
Data i miejsce śmierci 21 czerwca 2005
Manila
Arcybiskup Manili
Okres sprawowania 1974-2003
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 3 kwietnia 1954
Nominacja biskupia 10 lutego 1967
Sakra biskupia 18 marca 1967
Kreacja kardynalska 24 maja 1976
Paweł VI
Kościół tytularny S. Maria ai Monti
Odznaczenia
Chief Commander Legii Honorowej (Filipiny) Wielka Kollana Orderu Sikatuna (Filipiny) Krzyż Wielki Orderu Lakandula (Filipiny)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jaime Lachica Sin (ur. 31 sierpnia 1928 w New Washington, zm. 21 czerwca 2005 w Manili) – filipiński biskup katolicki, arcybiskup Manili w latach 1974–2003, kardynał od 1976.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium Saint Vincent de Paul w Jaro. Święcenia kapłańskie przyjął 3 kwietnia 1954 w Jaro. W latach 1954–1957 pracował jako duszpasterz w diecezji Capiz, następnie był wykładowcą i rektorem seminarium Piusa X w Roxas City. 26 lutego 1960 otrzymał godność honorową papieskiego prałata domowego.

10 lutego 1967 został mianowany biskupem pomocniczym Jaro ze stolicą tytularną Obba. Sakry biskupiej udzielił mu 18 marca 1967 w Jaro miejscowy arcybiskup Jose Maria Cuenco. W czerwcu 1970 został administratorem apostolskim sede plena Jaro, a 15 stycznia 1972 arcybiskupem tytularnym Massa Lubrense i koadiutorem Jaro z prawem następstwa. 8 października 1972 został arcybiskupem metropolitą Jaro. 21 stycznia 1974 został przeniesiony na stolicę arcybiskupią Manila. Również w 1974 objął funkcję wiceprzewodniczącego Konferencji Episkopatu Filipin.

24 maja 1976 papież Paweł VI mianował go kardynałem z tytułem prezbitera S. Maria ai Monti. Jako kardynał brał udział w obu konklawe w 1978, a także w I Sesji Plenarnej Św. Kolegium Kardynalskiego w Watykanie w 1979 oraz w pracach Komisji Kardynalskiej ds. Badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej (od 1981). Uczestniczył również w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie (1977, 1980, 1983, 1985, 1987); członek sekretariatu generalnego Synodu w latach 1977-1987. W 1979 brał udział w III Konferencji Generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Puebla (Meksyk).

Znany jako działacz na rzecz praw człowieka, laureat wielu nagród oraz doktoratów honoris causa. Był duchowym przywódcą ruchów społecznych, które doprowadziły do usunięcia prezydentów Ferdinanda Marcosa (1986) i Josepha Estrady (2001).

Po osiągnięciu wieku emerytalnego, 15 września 2003 złożył rezygnację z dalszych rządów archidiecezją Manila. Pozostał administratorem apostolskim archidiecezji do czasu przejęcia rządów przez następcę, arcybiskupa Gaudencio Rosalesa (21 listopada 2003).

Jesienią 2004 kardynał przeszedł ciężki zawał serca. Nie brał udziału w konklawe po śmierci Jana Pawła II. Zmarł dwa miesiące po konklawe.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Rufino Santos
Template-Metropolitan Archbishop.svg Arcybiskup Manili
1974–2003
Template-Metropolitan Archbishop.svg Następca
Gaudencio Rosales