Jakob Rosenfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rosenfeld (w środku) z Liu Shaoqi (po lewej) i Chen Yi (po prawej)
Jakob Rosenfeld
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Luó Shēngtè
Zn. tradycyjne 羅生特
Zn. uproszczone 罗生特

Jakob Rosenfeld, zwany w Chinach Generałem Luo[1] (ur. 11 stycznia 1903 we Lwowie, zm. 22 kwietnia 1952 w Tel Awiwie) – austriacki lekarz żydowskiego pochodzenia, uczestnik wojny chińsko-japońskiej, minister zdrowia w tymczasowym chińskim rządzie rewolucyjnym.

Urodził się we Lwowie jako syn oficera armii austro-węgierskiej, służącego w 7. pułku ułanów[2]. W 1910 rodzina Rosenfelda przeniosła się do Wöllersdorf w Dolnej Austrii, gdzie jego matka odziedziczyła gospodarstwo rolne. Młody Rosenfeld uczęszczał do szkoły w Wiener Neustadt, a w 1921 rozpoczął studia medyczne; doktoryzował się w 1928[2]. W ciągu kilku lat zyskał sławę i uznanie jako lekarz, a jego gabinet w centrum Wiednia odwiedzało wielu pacjentów[2].

Rosenfeldowie sympatyzowali z socjaldemokracją. Po Anschlussie Austrii próbowali uciec z Wiednia, zostali jednak złapani przez Gestapo[2]. Jakob został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, a następnie do Buchenwaldu[1]. Pod koniec 1939 został zwolniony; dano mu 14 dni na opuszczenie Rzeszy[3].

Rosenfeld skorzystał z jedynej nadarzającej się możliwości ucieczki z hitlerowskich Niemiec, jaką był wówczas statek płynący do Szanghaju[2]. Tam, na osiedlu zamieszkanym przez europejskich Żydów na obszarze dzielnicy cudzoziemskiej otworzył praktykę lekarską[1]. W szanghajskiej kawiarni "Fiaker" poznał Song Qingling, wdowę po Sun Jat-senie[2].

W Szanghaju nawiązał kontakt z chińskimi komunistami i postanowił włączyć się w walkę z Japończykami. W 1941 w porozumieniu z Shen Quishenem przedostał się na kontrolowaną przez komunistów północną część kraju, by służyć jako lekarz[2]. W 1947 objął stanowisko ministra zdrowia w tymczasowym rządzie rewolucyjnym[1].

Po zwycięstwie chińskiej rewolucji Rosenfeld powrócił w 1950 do Wiednia[2]. Nie znalazł jednak w mieście dawnych znajomych, w dodatku mocno podupadł na zdrowiu. Latem w 1951 wyjechał do Izraela, gdzie podjął pracę w szpitalu w Tel-Awiwie[2]. Długo oczekiwał na wizę do Chin, którą otrzymał na początku 1952. Nie zdążył jednak wyjechać, gdyż 22 kwietnia zmarł na zawał serca[1].

Wiosną 1941 Rosenfeld zaczął pisać dziennik, w którym opisywał działania zbrojne, a także życie i obyczaje w Chinach, sportretował także czołowych przywódców chińskich komunistów. Akcja dziennika kończy się 1 października 1949, w dniu proklamacji Chińskiej Republiki Ludowej[2]. Dziennik ten bardzo długo pozostawał nieznany, odnaleziono go dopiero pół wieku po śmieci autora w papierach jego siostry[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jewish doctor turned 'Buddha savior' under Mao (ang.). ynetnews.com. [dostęp 27 lutego 2010].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Ein Österreicher im Reich der Mitte (niem.). oe-journal. [dostęp 27 lutego 2010].
  3. 3,0 3,1 "Maos General – Das erstaunliche Leben des Jacob Rosenfeld" / "Die sieben Todsünden: Zorn" (niem.). religion.orf.at. [dostęp 27 lutego 2010].