Jakow Bułhakow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yakov Bulgakov.PNG

Jakow Iwanowicz Bułhakow, ros. Яков Иванович Булгаков herbu Syrokomla (ur. w 1743 roku – zm. w 1809 roku), dyplomata rosyjski, poseł rosyjski w Rzeczypospolitej w latach 1790-1792, poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny przy Porcie Osmańskiej od 20 maja 1781.

Od 1761 służył w Kolegium Spraw Zagranicznych. W latach 1762-1775 był sekretarzem i radcą poselstwa rosyjskiego w Warszawie. Jako poseł rosyjski w Konstantynopolu, w 1787 został tam uwięziony po wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej. Po wstąpieniu na tron cara Pawła I, został gubernatorem wileńskim i grodzieńskim, które to funkcje sprawował do 1799.

W 1768 roku Sejm Repninowski nadał mu polski indygenat[1]. W 1780 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[2].Był odznaczony Orderem Orła Białego[3].

Przypisy

  1. ↑ Volumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 797.
  2. ↑ Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 187.
  3. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 247.
Wikisource-logo.svg
Zobacz w Wikiźródłach tekst
Rosyjska deklaracja wojny Rzeczypospolitej (18 maja 1792)
Poprzednik
Otto Magnus von Stackelberg		 Flag of Poland.svg rosyjski ambasador w Polsce
1792-1793		 Flag of Poland.svg Następca
Jakob Sievers
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jakow_Bułhakow&oldid=35272209”