Jakub Sienkiewicz
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Jakub Sienkiewicz | |
Kuba Sienkiewicz na koncercie z Elektrycznymi Gitarami w 2005 roku. |
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 listopada 1961 Warszawa |
| Instrument | gitara |
| Gatunek | rock, pop rock, piosenka autorska, |
| Zawód | lekarz |
| Wytwórnia płytowa | Zic – Zac, PolyGram Polska, Universal Music Polska, Warner Music Polska |
| Zespół | |
| Elektryczne Gitary | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Jakub Sienkiewicz[1], (ur. 24 listopada 1961 r.[2] w Warszawie) – muzyk, autor tekstów, lider zespołu Elektryczne Gitary, działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów w latach 80. Z wykształcenia lekarz neurolog, od 1995 roku posiadający stopień doktora nauk medycznych, pracujący w swoim zawodzie.
Spis treści |
Kariera muzyczna [edytuj]
W 1977 roku, razem z przyjacielem Piotrem Łojkiem, sformował akustyczną grupę pod prześmiewczą nazwą SPIARDL (Stowarzyszenie Piosenkarzy i Artystów Robotniczych Działaczy Ludowych). Muzycy grali prawie wyłącznie w domu i nagrywali na magnetofon szpulowy. Z tego okresu (1978) pochodzi Dziki – najstarsza piosenka Elektrycznych Gitar, napisana przez Piotra Łojka, Tatusia (1979), Piosenka polityczna i Trzecia Macocha, najstarsze piosenki Kuby Sienkiewicza i Głowy Lenina (1982).
W latach osiemdziesiątych do Kuby Sienkiewicza i Piotra Łojka dołączył Mirosław Jędras, a zespół został przemianowany na Zuch Kozioł. Zaprezentował się on na przeglądzie piosenek w klubie Medyk[3]. W tym czasie Kuba Sienkiewicz występował również gościnnie jako gitarzysta solowy w zespole Niepodległość Trójkątów Andrzeja Zeńczewskiego oraz w Orkiestrze Na Zdrowie Jacka Kleyffa. Ponadto występował on samodzielnie w tzw. drugim obiegu – w mieszkaniach oraz na strajkach studenckich. Z tamtych wykonań pozostały nawet nagrania.
W roku 1987 założył z Krzysztofem Bieniem, Piotrem Łojkiem i innymi zespół Miasto o stylistyce rockowej i ska, który wykonywał m.in. takie utwory jak Widmo, Człowiek z liściem. Zespół ten dał dwa koncerty i przetrwał do 1989 roku.
Od 1990 roku Jakub Sienkiewicz związany jest z Elektrycznymi Gitarami, z którymi nagrywa płyty i koncertuje. Jak sam przyznaje, do muzykowania na szerszą skalę skłoniły go problemy finansowe[4]. Co ciekawe, myśl o założeniu tego zespołu zrodziła się u Rafała Kwaśniewskiego, około 1989, kiedy grał jeszcze w zespole Kult[5]. Ten wraz z Piotrkiem Łojkiem przekonał Sienkiewicza do założenia kapeli. Pomysł zrealizowano rok później, zespół funkcjonuje do dziś, wyprodukował kilkadziesiąt przebojów, sprzedał ponad milion płyt.[6]
Kuba Sienkiewicz występuje czasem pod własnym nazwiskiem, pod takim szyldem występował akustycznie wraz z Jackiem Wąsowskim, Zbigniewem Łapińskim i innymi; nagrał tak pięć płyt studyjnych. Czasem układa też muzykę i piosenki do polskich filmów i produkcji telewizyjnych.
Kuba Sienkiewicz zagrał główną rolę w debiucie reżyserskim Olafa Lubaszenki. Wystąpił w krótkim filmie na podstawie opowiadania Janusza Andermanna, gdzie grał samobójcę, który wchodzi na 30. piętro Pałacu Kultury i skacze.
W 1994 roku nakładem wydawnictwa RAK ukazała się krótka książka zatytułowana Jestem z drowy. Zawierała one teksty piosenek, które były opatrzone komentarzami autora, a również wywiady z nim na tematy muzyki, medycyny czy życia prywatnego (choć tego ostatniego było najmniej). Teksty piosenek ilustrowały również prace plastyka Jarka Koziary.
W 1998 roku, we współpracy z reżyserem Mirosławem Dembińskim powstał film A ty co?, w którym piosenki Elektrycznych Gitar zostały zilustrowane dokumentalnymi obrazami współczesnej Polski. W ten sposób powstał film, który w zamierzeniu reżysera miał skłaniać do refleksji o Polsce końca XX wieku. W filmie wykorzystano piosenki zespołu Elektryczne Gitary z różnych lat – Przewróciło się, Żądze, Koniec, A ty co, Dzieci wybiegły, Cyrk, Nie wiem co to sen, Basen i my. W kilku scenach wystąpił sam Kuba Sienkiewicz. Film otrzymał Nagrodę Specjalną Festiwalu Mediów w Łodzi Człowiek w zagrożeniu.
W 1999 roku jego utwór znalazł się na drugiej składance Muzyka przeciwko rasizmowi, firmowanej przez Stowarzyszenie Nigdy Więcej[7].
Współpracuje ze sceną kabaretowo-muzyczną, Śmietanką Łowicką i Sceną Kabaretową Marka Majewskiego. Wielokrotnie występował na festiwalu OPPA. Pisuje felietony – jego teksty ukazywały się w miesięcznikach Charaktery, Sukces, Muza, kwartalniku Primum homo. Od 2002 do 2006 był wiceprezesem Rady Programowej rozgłośni Radio dla Ciebie.
W 2007 roku ograniczył swoją solową działalność koncertową, pracuje jednak z Elektrycznymi Gitarami i tworzy nowe piosenki.
2 października 2010 zagrał z Elektrycznymi Gitarami na XXX-leciu Niezależnego Zrzeszenia Studentów, w którym działał w latach 80-tych.
W 2013 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8].
Dyskografia [edytuj]
wraz z grupą Trawnik:
- 1995 – Czarodzieje (S.P. Records)
jako Kuba Sienkiewicz:
- 1994 – Od morza do morza (Zic – Zac)
- 1998 – Źródło (PolyGram Polska)
- 2000 – Studio Szum (Universal Music Polska)
- 2001 – Kup pan cegłę – dla Amnesty International (Universal Music Polska)
- 2003 – Powrót brata (Universal Music Polska)
- 2004 – Fikcja solo[9] (wyd. własne)
- 2005 – Plaga[10] (wyd. własne)
- 2010 – Czarny walc (wyd. własne)
z Elektrycznymi Gitarami:
- 1992 – Wielka radość (Zic – Zac)
- 1993 – A ty co (Zic – Zac)
- 1995 – Huśtawki (Zic – Zac)
- 1996 – Chałtury (PolyGram Polska)
- 1997 – Na krzywy ryj (PolyGram Polska)
- 1997 – Kiler (PolyGram Polska)
- 1999 – Kiler-ów 2-óch (PolyGram Polska)
- 2000 – Słodka maska (Universal Music Polska)
- 2002 – Kariera Nikosia Dyzmy (Universal Music Polska)
- 2006 – Atomistyka (Warner Music Polska)
- 2009 – Antena (Polskie Radio / Warner Music Polska)
- 2010 – Historia (EMI Music Polska)
- 2012 – Nic mnie nie rusza (EMI Music Polska)
Bibliografia [edytuj]
- 1994 – Kuba Sienkiewicz – Jestem z drowy (Wydawnictwo RAK)
- 2004 – Jakub Sienkiewicz – Piosenki (Polskie Wydawnictwo Muzyczne)
Filmografia [edytuj]
- kompozytor
- 1996 – Odjazd (program TV Andrzeja Zaorskiego)
- 1997 – Pokój 107 (serial TV)
- 1997 – Kiler (film komediowy)
- 1998 – A ty co? (film średniometrażowy)
- 1998 – Spona (film komediowy, ekranizacja książki Niziurskiego)
- 1999 – Kiler-ów 2-óch (film komediowy)
- 1999 – Ja, Malinowski (serial TV)
- 1999 – Taksówka Jedynki (serial TV)
- 2002 – Kariera Nikosia Dyzmy (film komediowy)
- 2005 – Emilia (film komediowy)
- aktor (gościnnie)
- 1999 – Chłopaki nie płaczą, jako Lekarz
- 2001 – Poranek kojota, jako Doktor Łubicz
Kariera zawodowa [edytuj]
Jakub Sienkiewicz dyplom ukończenia Warszawskiej Akademii Medycznej otrzymał w 1986 roku. Następnie uzyskał specjalizację drugiego stopnia z neurologii. 22 listopada 1995 roku otrzymał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy Zaburzenia gałkoruchowe w chorobie Parkinsona – jego promotorem był dr hab. Hubert Kwieciński z Katedry i Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Warszawie. Autor Poradnika dla osób z chorobą Parkinsona, udostępnionego później na jego stronie internetowej.
Jakub Sienkiewicz jest członkiem Movement Disorder Society i przewodniczącym rady Polskiej Fundacji Muzycznej.
Życie prywatne [edytuj]
Jakub Sienkiewicz jest żonaty i ma pięcioro dzieci[11].
Jest bratankiem aktorki Krystyny Sienkiewicz.
Jest wegetarianinem[12].
Przypisy
- ↑ w użyciu również nazwisko Kuba Sienkiewicz
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, str. 150. ISBN 83-7129-570-7
- ↑ Wstęp do historii Elektrycznych Gitar, opisany na oficjalnej stronie internetowej zespołu.
- ↑ Wypowiedzi w wywiadach, np. w rozmowie z Wojciechem Gąssowskim w programie Aleja Gwiazd, w TVP1, w 1995 r.
- ↑ Wiadomości na temat działalności Rafała Kwaśniewskiego, zgromadzone przez Leszka Gnoińskiego, w książce Kult Kazika (wyd. In Rock, 2001 r.).
- ↑ Porównanie ilości przyznanych grupie Złotych i Platynowych Płyt z ówczesnym progiem ich przyznawania, na podstawie danych ZPAV, opublikowanych na jego stronach internetowych.
- ↑ Marcin Kornak: Nigdy Więcej (pol.). [dostęp 2011-05-12].
- ↑ ZAiKS ma 95 lat. mkidn.gov.pl, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-29].
- ↑ Album ten nie został oficjalnie wydany, lecz udostępniony na wolnej licencji do pobrania w Internecie
- ↑ Kolejny album dostępny na wolnej licencji do pobrania w Internecie
- ↑ Tomasz Barański: Doktor z (elektryczną) gitarą. zyjdlugo.pl. [dostęp 2013-04-29].
- ↑ [1]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona Kuby Sienkiewicza
- Oficjalna strona Elektrycznych Gitar
- Kuba Sienkiewicz w bazie filmweb.pl
- Jakub Sienkiewicz w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)
|
|||||||||||||||||||