Jakub Sienkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jakub Sienkiewicz
Jakub Sienkiewicz 2005.JPG
Kuba Sienkiewicz na koncercie z Elektrycznymi Gitarami w 2005 roku.
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1961
Warszawa
Instrument gitara
Gatunek rock, pop rock, piosenka autorska,
Zawód lekarz
Wytwórnia płytowa Zic – Zac, PolyGram Polska, Universal Music Polska, Warner Music Polska
Zespół
Elektryczne Gitary
Odznaczenia
Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Jakub Sienkiewicz[1], (ur. 24 listopada 1961 r.[2] w Warszawie) – muzyk, autor tekstów, lider zespołu Elektryczne Gitary, działacz Niezależnego Zrzeszenia Studentów w latach 80. Z wykształcenia lekarz neurolog, od 1995 roku posiadający stopień doktora nauk medycznych, pracujący w swoim zawodzie.

Spis treści

Kariera muzyczna [edytuj]

W 1977 roku, razem z przyjacielem Piotrem Łojkiem, sformował akustyczną grupę pod prześmiewczą nazwą SPIARDL (Stowarzyszenie Piosenkarzy i Artystów Robotniczych Działaczy Ludowych). Muzycy grali prawie wyłącznie w domu i nagrywali na magnetofon szpulowy. Z tego okresu (1978) pochodzi Dziki – najstarsza piosenka Elektrycznych Gitar, napisana przez Piotra Łojka, Tatusia (1979), Piosenka polityczna i Trzecia Macocha, najstarsze piosenki Kuby Sienkiewicza i Głowy Lenina (1982).

Kuba Sienkiewicz na koncercie zespołu Zuch Kozioł, reaktywowanego w 2009 roku.

W latach osiemdziesiątych do Kuby Sienkiewicza i Piotra Łojka dołączył Mirosław Jędras, a zespół został przemianowany na Zuch Kozioł. Zaprezentował się on na przeglądzie piosenek w klubie Medyk[3]. W tym czasie Kuba Sienkiewicz występował również gościnnie jako gitarzysta solowy w zespole Niepodległość Trójkątów Andrzeja Zeńczewskiego oraz w Orkiestrze Na Zdrowie Jacka Kleyffa. Ponadto występował on samodzielnie w tzw. drugim obiegu – w mieszkaniach oraz na strajkach studenckich. Z tamtych wykonań pozostały nawet nagrania.

W roku 1987 założył z Krzysztofem Bieniem, Piotrem Łojkiem i innymi zespół Miasto o stylistyce rockowej i ska, który wykonywał m.in. takie utwory jak Widmo, Człowiek z liściem. Zespół ten dał dwa koncerty i przetrwał do 1989 roku.

Od 1990 roku Jakub Sienkiewicz związany jest z Elektrycznymi Gitarami, z którymi nagrywa płyty i koncertuje. Jak sam przyznaje, do muzykowania na szerszą skalę skłoniły go problemy finansowe[4]. Co ciekawe, myśl o założeniu tego zespołu zrodziła się u Rafała Kwaśniewskiego, około 1989, kiedy grał jeszcze w zespole Kult[5]. Ten wraz z Piotrkiem Łojkiem przekonał Sienkiewicza do założenia kapeli. Pomysł zrealizowano rok później, zespół funkcjonuje do dziś, wyprodukował kilkadziesiąt przebojów, sprzedał ponad milion płyt.[6]

Kuba Sienkiewicz występuje czasem pod własnym nazwiskiem, pod takim szyldem występował akustycznie wraz z Jackiem Wąsowskim, Zbigniewem Łapińskim i innymi; nagrał tak pięć płyt studyjnych. Czasem układa też muzykę i piosenki do polskich filmów i produkcji telewizyjnych.

Kuba Sienkiewicz zagrał główną rolę w debiucie reżyserskim Olafa Lubaszenki. Wystąpił w krótkim filmie na podstawie opowiadania Janusza Andermanna, gdzie grał samobójcę, który wchodzi na 30. piętro Pałacu Kultury i skacze.

W 1994 roku nakładem wydawnictwa RAK ukazała się krótka książka zatytułowana Jestem z drowy. Zawierała one teksty piosenek, które były opatrzone komentarzami autora, a również wywiady z nim na tematy muzyki, medycyny czy życia prywatnego (choć tego ostatniego było najmniej). Teksty piosenek ilustrowały również prace plastyka Jarka Koziary.

W 1998 roku, we współpracy z reżyserem Mirosławem Dembińskim powstał film A ty co?, w którym piosenki Elektrycznych Gitar zostały zilustrowane dokumentalnymi obrazami współczesnej Polski. W ten sposób powstał film, który w zamierzeniu reżysera miał skłaniać do refleksji o Polsce końca XX wieku. W filmie wykorzystano piosenki zespołu Elektryczne Gitary z różnych lat – Przewróciło się, Żądze, Koniec, A ty co, Dzieci wybiegły, Cyrk, Nie wiem co to sen, Basen i my. W kilku scenach wystąpił sam Kuba Sienkiewicz. Film otrzymał Nagrodę Specjalną Festiwalu Mediów w Łodzi Człowiek w zagrożeniu.

W 1999 roku jego utwór znalazł się na drugiej składance Muzyka przeciwko rasizmowi, firmowanej przez Stowarzyszenie Nigdy Więcej[7].

Współpracuje ze sceną kabaretowo-muzyczną, Śmietanką Łowicką i Sceną Kabaretową Marka Majewskiego. Wielokrotnie występował na festiwalu OPPA. Pisuje felietony – jego teksty ukazywały się w miesięcznikach Charaktery, Sukces, Muza, kwartalniku Primum homo. Od 2002 do 2006 był wiceprezesem Rady Programowej rozgłośni Radio dla Ciebie.

W 2007 roku ograniczył swoją solową działalność koncertową, pracuje jednak z Elektrycznymi Gitarami i tworzy nowe piosenki.

2 października 2010 zagrał z Elektrycznymi Gitarami na XXX-leciu Niezależnego Zrzeszenia Studentów, w którym działał w latach 80-tych.

W 2013 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8].

Dyskografia [edytuj]

wraz z grupą Trawnik:

jako Kuba Sienkiewicz:

z Elektrycznymi Gitarami:

Bibliografia [edytuj]

  • 1994 – Kuba Sienkiewicz – Jestem z drowy (Wydawnictwo RAK)
  • 2004 – Jakub Sienkiewicz – Piosenki (Polskie Wydawnictwo Muzyczne)

Filmografia [edytuj]

kompozytor
aktor (gościnnie)

Kariera zawodowa [edytuj]

Jakub Sienkiewicz dyplom ukończenia Warszawskiej Akademii Medycznej otrzymał w 1986 roku. Następnie uzyskał specjalizację drugiego stopnia z neurologii. 22 listopada 1995 roku otrzymał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy Zaburzenia gałkoruchowe w chorobie Parkinsona – jego promotorem był dr hab. Hubert Kwieciński z Katedry i Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Warszawie. Autor Poradnika dla osób z chorobą Parkinsona, udostępnionego później na jego stronie internetowej.

Jakub Sienkiewicz jest członkiem Movement Disorder Society i przewodniczącym rady Polskiej Fundacji Muzycznej.

Życie prywatne [edytuj]

Jakub Sienkiewicz jest żonaty i ma pięcioro dzieci[11].

Jest bratankiem aktorki Krystyny Sienkiewicz.

Jest wegetarianinem[12].

Przypisy

  1. w użyciu również nazwisko Kuba Sienkiewicz
  2. Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, str. 150. ISBN 83-7129-570-7
  3. Wstęp do historii Elektrycznych Gitar, opisany na oficjalnej stronie internetowej zespołu.
  4. Wypowiedzi w wywiadach, np. w rozmowie z Wojciechem Gąssowskim w programie Aleja Gwiazd, w TVP1, w 1995 r.
  5. Wiadomości na temat działalności Rafała Kwaśniewskiego, zgromadzone przez Leszka Gnoińskiego, w książce Kult Kazika (wyd. In Rock, 2001 r.).
  6. Porównanie ilości przyznanych grupie Złotych i Platynowych Płyt z ówczesnym progiem ich przyznawania, na podstawie danych ZPAV, opublikowanych na jego stronach internetowych.
  7. Marcin Kornak: Nigdy Więcej (pol.). [dostęp 2011-05-12].
  8. ZAiKS ma 95 lat. mkidn.gov.pl, 24 kwietnia 2013. [dostęp 2013-04-29].
  9. Album ten nie został oficjalnie wydany, lecz udostępniony na wolnej licencji do pobrania w Internecie
  10. Kolejny album dostępny na wolnej licencji do pobrania w Internecie
  11. Tomasz Barański: Doktor z (elektryczną) gitarą. zyjdlugo.pl. [dostęp 2013-04-29].
  12. [1]

Linki zewnętrzne [edytuj]