Jakub Zysman
Jakub Zysman (ur. w lutym 1861, zm. 24 kwietnia 1926) – polski lekarz, społecznik.
Pochodził z rodziny żydowskiej; urodził się jako syn Gerszona Zysmana i Łai z Przysucherów w 1861 roku[1]. Uczył się w gimnazjum w Płocku, a w 1887 ukończył studia na Wydziale Medycyny Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom otrzymał 8 grudnia 1887[1]). W 1889 przeszedł w Warszawie na luteranizm.
Najpierw praktykował w Wisznicach, od 1890 w Warszawie, w 1891 osiedlił się w Klimontowie[1]. Zaangażował się w działalność społeczną – leczył za darmo biednych mieszkańców Klimontowa i okolic, organizował dla nich pomoc finansową. Przyczynił się też do powstania w tej miejscowości kasy oszczędnościowo-pożyczkowej, placówki pocztowej, a także telegrafu. Jeszcze za życia był określany mianem "Klimontowskiego Judyma"[2].
W 1914, mimo poważnej choroby - gruźlicy kości - powołano go do rosyjskiego wojska i wraz z rodziną przeniesiono do Moskwy. Zysman służył min. jako lekarz w szpitalu wojskowym w Jagotinie. Do Klimontowa powrócił w 1918, pracował i mieszkał w miejscowym szpitalu[3].
Zmarł w 1926, w ceremonii pogrzebowej poza pastorem ze Staszowa, uczestniczyli rabin i biskup sandomierski.
Jakub Zysman był żonaty z polską szlachcianką, Eufemią z Modzelewskich. Mieli trójkę dzieci: Jerzego, Irenę oraz Wiktora, poetę i futurystę, znanego pod pseudonimem Bruno Jasieński[2].
Jest patronem jednej z ulic w Klimontowie.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Piotr Szarejko: Słownik lekarzy polskich XIX wieku, tom IV. Wydawnictwo Naukowe "Semper", Warszawa 1997, s. 438 ISBN 83-86951-28-1
- ↑ 2,0 2,1 Rafał Staszewski, Judym z Klimontowa – 80. rocznica śmierci, "Kronika" – Serwis informacyjny diecezji sandomierskiej z 14 lutego 2006
- ↑ Dr Jakub Zysman. Głos Klimontowa Nr 70, styczeń 2004