Jakub Burbon (hrabia La Marche)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jakub de Burbon-La Marche)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blason comte fr LaMarche.svg

Jakub I de Burbon-La Marche (13196 kwietnia 1362) – syn Ludwika I, księcia de Burbon, i Marii d'Avesnes. Hrabia Ponthieu w latach 1351-1360, hrabia La Marche od 1356 do swojej śmierci.

W 1349 Jakub uzyskał tytuł generalnego kapitana Langwedocji, a w 1354 konetabla Francji. Znudzony wiecznymi intrygami politycznymi, zrezygnował z urzędu konetabla w maju 1356. Walczył w bitwie pod Crécy (1346) (gdzie został ranny) oraz w bitwie pod Poitiers (1356). Trafił do angielskiej niewoli, a wypuszczono go na mocy traktatu z Brétigny. Ten sam traktat oddał Anglikom hrabstwo Ponthieu. Jakub jednak odziedziczył hrabstwo La Marche po swoim bracie Piotrze, który zginął pod Poitiers.

Pokój zawarty na mocy traktatu był jednak iluzją. Anglia i Francja zawiesiły broń, lecz żołnierze obu stron nadal napadali i grabili wsie oraz miasteczka, domagali się też płacenia okupu w zamian za pozostawienie w spokoju. Niedługo po powrocie Jakuba z niewoli, król Jan II Dobry poprosił go o zebranie armii przeciw grasującym żołnierzom angielskim. Jakub zastosował się do prośby króla, ale on i jego wojska zostali dotkliwie pokonani w bitwie pod Brignais (niedaleko Lyonu). Jakub i jego najstarszy syn zostali śmiertelnie ranni.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

W 1335 poślubił Joannę (Jeanne) de Chatillon, córkę Hugona de Chatillon, pana Leuze. Para miała dzieci:


Poprzednik
brak
Hrabia Ponthieu
1351-1360
Następca
przyłączenie do Anglii
Poprzednik
Piotr I
Hrabia La Marche
1356-1362
Następca
Piotr II