Jamajska choroba wymiotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jamajska choroba wymiotna (ang. Jamaican vomiting sickness) – zespół objawów zatrucia niedojrzałymi owocami drzewa ackee (Blighia sapida), zawierającymi hipoglicynę A i B. Metabolit hipoglicyny A – kwas metylenocyklopropylooctowy (MCPA) – inaktywuje enzym dehydrogenazę krótko- i średniołańcuchowych acylo-CoA, powodując zahamowanie β-oksydacji i ostrą hipoglikemię[1].

Przypisy

  1. Robert K Murray, Daryl K Granner, Victor William Rodwell, Franciszek Kokot, Zenon Aleksandrowicz, Harold A Harper: Biochemia Harpera ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 239. ISBN 978-83-200-3573-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.