James Braddock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg James J. Braddock
{{{nazwa}}}
Pseudonim "Cinderella Man"
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1905
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 29 listopada 1974
North Bergen (New Jersey)
Obywatelstwo Stany Zjednoczone USA
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 86
Zwycięstwa 56
Przez nokauty 26
Porażki 23
Remisy 4
Nieodbyte 2

James Walter Braddock (ur. 7 lipca 1905 w Nowym Jorku, zm. 29 listopada 1974 w North Bergen w stanie New Jersey) - amerykański pięściarz. Mistrz świata wagi ciężkiej od 1935 do 1937 roku. Jego wyniki amatorskie: 9 wygranych i 4 przegranych (8KO), identyczny rekord jak Rocky Marciano, mistrza świata wagi ciężkiej od 23 września 1952 do 30 listopada 1956 roku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Braddock poświęcił się karierze bokserskiej, zostając profesjonalistą w wieku 21 lat, walcząc w wadze półciężkiej. Po trzech latach jego wynik to 44-2-2 z 21 nokautami.

W 1928 roku, wywołał duże zaskoczenie nokautując pretendenta do tytułu Tuffiego Griffithsa. Następnego roku otrzymał szansę walki o mistrzostwo, lecz nieznacznie przegrał w 15-rundowej walce, przez decyzję sędziowską z Tommym Loughranem. Braddock wskutek przegranej wpadł w depresję - mocno uszkodził swoją prawą dłoń w kilku miejscach. W wyniku kontuzji ucierpiała jego kariera oraz możliwość udziału Braddocka w walkach.

Jego rekord w kolejnych trzydziestu trzech walkach to 11-20-2. Jego rodzina popadła w biedę w wyniku Wielkiej Depresji, co było przyczyną zarzucenia boksu i podjęcia pracy jako doker. Z powodu częstych kontuzji prawej dłoni, Braddock używał częściej lewej, dzięki czemu stała się ona silniejsza.

Baer vs. Braddock[edytuj | edytuj kod]

W 1934 roku, Braddock stoczył walkę z Johnem Griffinem. Pomimo, tego, że miała być to łatwa walka dla Griffina, został znokautowany przez Braddocka w trzeciej rundzie. Następnie Braddock stoczył walkę z Johny Henrym Lewisem (przyszłym mistrzem wagi półciężkiej), wygrał jedną z najważniejszych walk w karierze. Po zwycięstwie nad kolejnym wysoko notowanym przeciwnikiem w wadze ciężkiej Artem Lasky'im, któremu złamał nos 22 marca 1935, Braddock otrzymał szansę stoczenia walki o mistrzostwo z mistrzem wagi ciężkiej, Maksem Baerem.

Braddock został wybrany przez współpracowników Baera, ponieważ miał być to łatwy do pokonania przeciwnik. W zakładach przed walką obstawiano zwycięstwo Baera w stosunku 10:1. 13 czerwca 1935 roku na Madison Square Garden Bowl, Braddock wygrał walkę o tytuł jednogłośną decyzją sędziowską, sprawiając tym samym jedną z największych niespodzianek w historii boksu.

James Braddock cierpiał mocno z powodu problemów z artretyzmem w dłoniach, spowodowanym wielokrotnymi urazami w trakcie kariery i w roku 1936 pojedynek o obronę tytułu przeciwko Maksowi Schmelingowi został odwołany.

W 2001 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.

W 2005 roku powstał film biograficzny Człowiek ringu (Cinderella Man) na podstawie życia Jamesa J. Braddocka. Główną rolę zagrał Russell Crowe.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Max Baer
Mistrz świata wagi ciężkiej
13 czerwca 1935 - 22 czerwca 1937
Następca
Joe Louis