James Counsilman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

James Counsilman (ur. 28 grudnia 1920, zm. 4 stycznia 2004) - amerykański pływak, trener pływania.

Jako zawodnik był mistrzem USA w stylu klasycznym, ale karierę przerwała mu II wojna światowa (służył jako pilot bombowca, odbył 32 loty bojowe; został odznaczony za odwagę).

Ukończył studia na uniwersytecie stanowym Ohio i uniwersytecie w Illinois. Prowadził badania (praca doktorska) nad stylem pływania - kraulem, był jednocześnie trenerem Waltera Risa, którego doprowadził do mistrzostwa olimpijskiego na 100 m stylem dowolnym (Londyn 1948).

Swoje analizy techniki pływania, oparte m.in. na obserwacjach podwodnych kamer, zawarł w książce The Science of Swimming (1966).

Jednocześnie nadal trenował pływaków z drużyny uniwersyteckiej Indiana i był naczelnym trenerem reprezentacji olimpijskiej. Kolejne złote medale jego podopieczni zdobywali na igrzyskach w Tokio (1964) i przede wszystkim w Monachium (1972), z niepobitym do 2008 r. rekordem Marka Spitza (7 tytułów). Aktualnie rekord ten został już pobity przez Michael Phelps'a w 2008 na olimpiadzie w Pekinie(8 tytułów mistrza olimpijskiego).

1979 jako najstarszy (wówczas) człowiek przepłynął kanał La Manche.

W ostatnich latach życia cierpiał na chorobę Parkinsona.