James Couttet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Couttet
James Couttet
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1921
Chamonix, Francja
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1997
Chamonix, Francja
Klub SC Chamonix
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Sankt Moritz 1948 Slalom
Brąz
Sankt Moritz 1948 Kombinacja
Mistrzostwa świata
Złoto
Engelberg 1938 Zjazd
Srebro
Sankt Moritz 1948 Slalom
Srebro
Aspen 1950 Zjazd
Brąz
Sankt Moritz 1948 Kombinacja
Brąz
Aspen 1950 Slalom

James Couttet (ur. 18 lipca 1921 w Chamonix - zm. 13 listopada 1997 tamże) – francuski narciarz alpejski i skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski oraz pięciokrotny medalista mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze James Couttet osiągnął w 1938 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim w Engelbergu zwyciężył w biegu zjazdowym. Pozostałe miejsca na podium tych zawodów zajęli: jego rodak Émile Allais oraz reprezentant III Rzeszy Hellmut Lantschner. Couttet wyprzedził Allaisa o dwie sekundy, a Lantschnera o ponad sześć sekund. Rok później wystąpił na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Zakopanem, zajmując 29. miejsce w konkursie skoków narciarskich[1]. Jego karierę przerwała II wojna światowa.

Po zakończeniu wojny zdobył dwa tytuły mistrza Francji w 1946 roku, wygrywając w zjeździe i slalomie. W 1948 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, zdobywając dwa medale. W pierwszym występie, biegu zjazdowym, zajął trzynaste miejsce, tracąc do podium siedem sekund. Następnie zdobył brązowy medal w kombinacji alpejskiej, przegrywając tylko ze swym rodakiem, Henrim Oreillerem i Karlem Molitorem ze Szwajcarii. W zjeździe do kombinacji zajął ósme miejsce, jednak w slalomie uzyskał najlepszy wynik, co dało mu awans na podium. Couttet zdobył też srebrny medal w slalomie, rozdzielając na podium Szwajcara Ediego Reinaltera i Henriego Oreillera. W pierwszym przejeździe był drugi, a w drugim uzyskał czwarty wynik, w efekcie plasując się pół sekundy za Reinalterem. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w konkursie skoków narciarskich, zajmując 25. miejsce wśród 49 zawodników. W tym samym roku zdobył także tytuł mistrza kraju w zjeździe. Kolejne dwa medale wywalczył na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Aspen. W slalomie zajął drugie miejsce, o 1,3 sekundy za Włochem Zeno Colò, a o 0,6 sekundy przed Austriakiem Egonem Schöpfem. Cztery dni wcześniej zdobył brązowy medal w gigancie, ulegając tylko Zeno Colò i Szwajcarowi Fernandowi Grosjeanowi.

W 1952 roku startował na igrzyskach olimpijskich w Oslo, najlepszy wynik osiągając w slalomie, który ukończył na szóstej pozycji. Ponadto w zjeździe był jedenasty, a rywalizację w gigancie zakończył na czternastej pozycji. Brał także udział w mistrzostwach świata w narciarstwie alpejskim w Åre w 1954 roku, gdzie zajął piąte miejsce w kombinacji, tracąc do podium blisko pięć punktów. Ponadto Francuz wielokrotnie wygrywał zawody Arlberg-Kandahar: zjazd w Mürren w 1939 roku, kombinację w Mürren w 1947 roku, zjazd i kombinację w Chamonix w 1948 roku oraz zjazd, slalom i kombinację w Mürren w 1950 roku. W 1955 roku zakończył karierę.

Po zakończeniu kariery został trenerem. Prowadził między innymi reprezentację Francji podczas igrzysk olimpijskich w Cortina d’Ampezzo. Pracował także przy projektowaniu wyciągów narciarskich.

Jego żoną była reprezentantka Francji w narciarstwie alpejskim, Lucienne Schmith.

Osiągnięcia w narciarstwie alpejskim[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +12,3 s Francja Henri Oreiller
3.Bronze medal.svg 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +3,68 pkt Francja Henri Oreiller
2.Silver medal.svg 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +0,5 s Szwajcaria Edy Reinalter
14. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +9,9 s Norwegia Stein Eriksen
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +7,9 s Włochy Zeno Colò
6. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +2,8 s Austria Othmar Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
1.Gold medal.svg 5 marca 1938 Szwajcaria Engelberg Zjazd 3:17,8 min - -
13. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +12,3 s Francja Henri Oreiller
3.Bronze medal.svg 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +3,68 pkt Francja Henri Oreiller
2.Silver medal.svg 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +0,5 s Szwajcaria Edy Reinalter
3.Bronze medal.svg 14 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Gigant 1:54,4 min +0,9 s Włochy Zeno Colò
5. 16 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Slalom 2:06,4 min +2,6 s Szwajcaria Georges Schneider
2.Silver medal.svg 18 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Zjazd 2:34,4 min +1,3 s Włochy Zeno Colò
14. 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min +9,9 s Norwegia Stein Eriksen
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +7,9 s Włochy Zeno Colò
6. 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +2,8 s Austria Othmar Schneider
5. 7 marca 1954 Szwecja Åre Kombinacja 4,08 pkt +12,24 s Norwegia Stein Eriksen

Osiągnięcia w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
25. 7 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Skocznia normalna indywidualnie 225,1 pkt -3,0 pkt Norwegia Petter Hugsted

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
29. 11 lutego 1939 Polska Zakopane Duża normalna indywidualnie 224,7 pkt -102,4 pkt III Rzesza Sepp Bradl
25. 7 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Skocznia normalna indywidualnie 225,1 pkt -33,8 pkt Norwegia Petter Hugsted

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy