James Edward Keeler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Edward Keeler
James Edward Keeler
Data i miejsce urodzenia 10 września 1857
Stany Zjednoczone La Salle
Data i miejsce śmierci 12 sierpnia 1900
Stany Zjednoczone San Francisco
Planetoida Data odkrycia
(452) Hamiltonia 6 grudnia 1899
(20958) A900 MA 29 czerwca 1900

James Edward Keeler (ur. 10 września 1857 w La Salle, zm. 12 sierpnia 1900 w San Francisco) – amerykański astronom.

W latach 1877-1881 studiował na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa w Baltimore, a w latach 1883-1884 w Europie na Uniwersytecie w Heidelbergu i Berlinie.

W 1888 rozpoczął pracę w Obserwatorium Licka w Kalifornii, w 1891 przeniósł się do Allegheny Observatory na Uniwersytecie w Pittsburghu. W 1898 powrócił do Lick, ale zmarł dwa lata później, w wieku 44 lat.

7 stycznia 1888 jako pierwszy zaobserwował jedną z przerw pomiędzy pierścieniami Saturna, nazwał ją Przerwą Enckego na cześć innego badacza Saturna, Johanna Enckego. Inna z przerw, odkryta dzięki badaniom prowadzonym w ramach programu Voyager, została nazwana Przerwą Keelera.

W 1895 założył, wraz z Ellery Hale’m, „Astrophysical Journal”. W tym samym roku prowadzone przez niego obserwacje spektroskopowe pozwoliły potwierdzić hipotezę zakładającą, że pierścienie Saturna złożone są z dużej liczby małych obiektów.

Jego imieniem nazwano planetoidę (2261) Keeler, a także kratery na Marsie i Księżycu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • W. W. Campbell. Nekrolog Jamesa Edwarda Keelera. „The Astrophysical Journal”. 12, s. 239-253, listopad 1900. Bibcode1900ApJ....12..239C (ang.).