James O’Connor (rugbysta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z James O'Connor (rugbysta))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy australijskiego rugbysty. Zobacz też: inne osoby noszące to samo imię i nazwisko.
James O’Connor
James O’Connor
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1990 r.
Southport, Queensland, Australia
Wzrost 180 cm
Masa ciała 88 kg
Rugby union
Pozycja łącznik ataku (10),
skrzydłowy (11 lub 14),
środkowy ataku (12),
obrońca (15)
Kariera juniorska
Kariera seniorska[a]
Reprezentacja narodowa[b]
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 3 października 2014 r.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 14 września 2013 r.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

James O’Connor (ur. 5 lipca 1990 r. w Southport w stanie Queensland) – australijski rugbysta, uniwersalny zawodnik formacji ataku. Reprezentant kraju, brązowy medalista Pucharu Świata w 2011 roku.

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Rodzice O’Connora pochodzą z Nowej Zelandii, zaś dziadkowie z Południowej Afryki. W połączeniu z narodzinami w Australii oznaczało to, że O’Connor mógł dokonać wyboru reprezentacji spośród trzech największych, jeśli chodzi o rugby, nacji na półkuli południowej[1]. W dzieciństwie przez pięć lat mieszkał w Auckland, zanim wraz z rodzicami przeniósł się do Australii[2].

Grę w rugby, choć początkowo w odmianie rugby league, rozpoczął właśnie w Nowej Zelandii, gdzie przez pięć lat trenował w drużynie Te Atatu Roosters[2]. Po powrocie do Australii grał jeszcze w juniorskiej drużynie Parramatta Eels. Oprócz tego przez trzy lata uprawiał także futbol australijski, w której to dyscyplinie reprezentował nawet stan Queensland na poziomie U-13[3]. Swoje zainteresowanie przeniósł na rugby union po tym, jak w wieku 15 lat zaczął uczęszczać do Nudgee College w Brisbane[1].

O’Connor mógł mówić o szczęściu, po tym jak w 2006 roku podczas szkolnego meczu został uderzony poniżej żeber. W rezultacie doznał pęknięcia śledziony i stracił ponad dwa litry krwi[4][3].

W 2007 roku został powołany do juniorskiej reprezentacji Australii w rugby piętnastoosobowym, która grała przeciw Anglii, Samoa i Nowej Zelandii[2][5]. Rok później otrzymał powołanie do seniorskiej kadry w rugby 7[2]

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

O’Connor został najmłodszym graczem w historii Super Rugby, gdy pojawił się na boisku w meczu 10. kolejki Western Force i Queensland Reds w sezonie 2008. W trzech pozostałych do końca sezonu meczach zagrał na pozycji wewnętrznego środkowego ataku (pozycja nr 12, ang. inside center)[1].

8 listopada 2008 roku zadebiutował w dorosłej reprezentacji Wallabies[6], a jego trzy przyłożenia przechyliły szalę zwycięstwa na korzyść Australijczyków w wygranym 31:8 meczu z Włochami[1]. Był wówczas drugim najmłodszym zawodnikiem, który zagrał w złoto-zielonych barwach, „ulegając” pod tym względem jedynie Brianowi Fordowi, który debiutował w 1957 roku[7].

W październiku 2009 roku otrzymał nagrodę dla najlepszego debiutanta w drużynie Western Force, a następnie tytuł najlepszego debiutanta w Australii[1].

W 2010 roku O’Connor zagrał w 11 z 13 meczów ligowych swojego zespołu zdobywając 104 punkty[5]. Wystąpił również w 13 spośród 15 meczów reprezentacji Australii[5], a podczas Pucharu Trzech Narodów został wespół z Milsem Muliainą współzwycięzcą w klasyfikacji dla zawodnika z największą liczbą przyłożeń (po 4)[8].

Pod koniec sezonu 2011 O’Connor podpisał dwuletni kontrakt z nowym zespołem ligi Super Rugby – z Rebeliantami. Wziął również udział w Pucharze Świata w 2011 roku, który odbywał się w Nowej Zelandii, podczas którego występował zarówno na pozycji prawoskrzydłowego, jak i obrońcy[9]. Zdobył wówczas z drużyną Wallabies brązowy medal. W grudniu 2011 pierwszy raz w reprezentacji rozegrał oficjalny mecz międzypaństwowy w roli łącznika ataku, tydzień wcześniej debiutując w tej roli w towarzyskim meczu przeciwko Barbarian F.C.[10]. W 2012 roku z powodu kontuzji zagrał jedynie w siedmiu meczach Super Rugby oraz opuścił cały sezon reprezentacyjny[11].

O’Connor jest zawodnikiem uniwersalnym. Jak sam powiedział, najdogodniej czuje się na pozycji nr 12, gdzie jest drugim zawodnikiem z piłką. Podkreślił, że odpowiada mu także rola obrońcy, gdzie ma się dużo miejsca. Australijczyk zauważał, że przede wszystkim chce grać, a to, czy będzie zawodnikiem z numerem 10, 12, czy 15, ma znaczenie drugorzędne[6].

O’Connor w barwach London Irish szarżujący Mike’a Browna, gracza Harlequins

W lipcu 2013 roku władze Rebels ogłosiły, iż jego umowa nie będzie przedłużona[12], a na skutek pozaboiskowych incydentów na początku października ARU zerwał z nim kontrakt[13], zawodnik znalazł zaś zatrudnienie w London Irish[14]. W barwach londyńskiego klubu zadebiutował 3 listopada, jednak już następnego dnia zaczęto spekulować na temat przyszłej umowy z francuskim RC Toulonnais[15] – transfer w lutym 2014 roku potwierdził prezes klubu z Tulonu, Mourad Boudjellal[16][17]. Pod koniec pobytu O’Connora w London Irish Brian Smith, członek sztabu angielskiego klubu podkreślał, że Australijczyk poza prezentowaną wysoką formą sportową, dorósł w kwestiach mentalnych. Sugerował, że wyjazd z Australii pozytywnie wpłynął na jego zachowanie[18].

O’Connor zadebiutował w barwach francuskiego klubu w pierwszej kolejce Top 14[19] 15 sierpnia, jednak dwa tygodnie później ogłoszono, że podpisał dwuletni kontrakt z australijskim zespołem Queensland Reds z rozgrywek Super Rugby[20]. Jednocześnie zaznaczono, że kontrakt zawodnika z drużyną z Tulonu przewidziany był na okres czterech miesięcy[20], podczas gdy francuski klub stał na stanowisku, że O’Connor związał się trzyletnią umową, która pozwalała na półroczną przerwę na rozgrywki Super Rugby[21][22]. Ocenia się, że powrót do Australii miał umożliwić zawodnikowi formacji ataku powrót do reprezentacji na Puchar Świata w 2015 roku[21][22], jednak wbrew doniesieniom L’Équipe[23], selekcjoner Ewen McKenzie stanowczo zaprzeczył, jakoby O’Connor otrzymał zapewnienie odnośnie miejsca w kadrze na mistrzostwa[24][25].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Emirates Western Force secure rising star O’Connor (ang.). Emirates Western Force, 2008-06-19. [dostęp 2011-10-10].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 James O'Connor. Profile page (ang.). Quantas Wallabies. [dostęp 2011-10-10].
  3. 3,0 3,1 Greg Growden: AFL past makes teen gun O'Connor a mark man (ang.). The Sydney Morning Herald, 2009-09-20. [dostęp 2011-10-10].
  4. Peter Badel: O'Connor lucky to be alive (ang.). The Sunday Telegraph, 2009-06-14. [dostęp 2011-10-10].
  5. 5,0 5,1 5,2 Inside the Game (ang.). James O'Connor. [dostęp 2011-10-10].
  6. 6,0 6,1 Bret Harris: James O'Connor gains weight, experience as force for change in Perth. W: The Australian [on-line]. Fox Sports. [dostęp 2011-10-10].
  7. James O'Connor (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2011-10-10].
  8. Test Matches. Player Records (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2011-10-11].
  9. James O'Connor (ang.). Official Rugby World Cup 2011 Site. [dostęp 2011-10-10].
  10. James O'Connor to start test for Australia at flyhalf for first time against Wales on Saturday (ang.). winnipegfreepress.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-01-22].
  11. James O'Connor plans to push Kurtley Beale out at Rebels (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. [dostęp 2012-11-30].
  12. Rebels part ways with James O'Connor (ang.). melbournerebels.com.au. [dostęp 2014-01-22].
  13. James O'Connor released from Wallaby contract (ang.). smh.com.au. [dostęp 2014-01-22].
  14. Australian bad boy O'Connor insists he can come good with move to London Irish (ang.). dailymail.co.uk. [dostęp 2014-01-22].
  15. Luke Benedict: O'Connor's London Irish future in doubt...just days after making his debut (ang.). W: Daily Mail [on-line]. 2013-10-05. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  16. James O'Connor will play for Toulon next season (ang.). RC Toulonnais, 2014-02-06. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  17. Nabil Hassan: James O'Connor: London Irish back 'agrees Toulon deal' (ang.). BBC Sport, 2014-02-06. [dostęp 2014-10-12].
  18. Australia's James O'Connor and England's Marland Yarde leave London Irish on high note (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. 2014-05-11. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  19. La fiche de James O connor (3/4 aile) (fr.). Ligue Nationale de Rugby. [dostęp 2014-10-12].
  20. 20,0 20,1 St.George Queensland Reds 2015 squad announced (ang.). Reds, 2014-08-29. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  21. 21,0 21,1 Iain Payten: James O’Connor has matured and will make a fine return to Aussie rugby, Drew Mitchell says (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. 2014-09-05. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  22. 22,0 22,1 Rupert Guinness: Confusion over James O'Connor's plans despite Queensland Reds deal (ang.). W: The Sydney Morning Herald [on-line]. 2014-09-02. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  23. Maxime Raulin: Toulon : ultimatum pour O'Connor (fr.). W: L’Équipe [on-line]. 2014-08-27. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  24. Brett Harris: James O’Connor has no World Cup guarantee from Ewen McKenzie (ang.). W: The Australian [on-line]. 2014-09-01. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].
  25. Iain Payton: Ewen McKenzie defends James O’Connor’s attitude and denies he’s been guaranteed Wallabies selection (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. The Courrier Mail, 2014-09-01. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-12)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]