James Oliver Van de Velde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
James Oliver Van de Velde
biskup Natchez
James Oliver Van de Velde
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1795
Lebbeke, Belgia
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1848
Natchez
biskup Chicago
Okres sprawowania 1848-1853
biskup Natchez
Okres sprawowania 1853-1855
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Prezbiterat 25 września 1827
Nominacja biskupia 3 października 1848
Sakra biskupia 11 lutego 1849
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 11 lutego 1849
Miejscowość St. Louis
Miejsce kościół św. Franciszka Ksawerego
Konsekrator Peter Richard Kenrick
Współkonsekratorzy Pierre-Jean-Mathias Loras
Richard Pius Miles OP

James Oliver Van de Velde SJ (ur. 3 kwietnia 1795 w Lebbeke w Belgii, zm. 13 listopada 1855 w Natchez, Missisipi) – duchowny katolicki pochodzenia belgijskiego, jezuita, biskup Chicago (1848-1853) i Natchez (1853-1855) w Stanach Zjednoczonych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesną edukację odebrał w Gandawie. Jako zdolny uczeń w wieku osiemnastu lat sam został nauczycielem języków francuskiego i flamandzkiego. W wyniku zmiany sytuacji politycznej po bitwie pod Waterloo i prześladowaniu katolików, postanowił opuścić ojczyste strony. Dał się jednak przekonać swym przełożonym i pozostał w kraju jeszcze przez dwa lata. Od 1815 roku był klerykiem Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego w Mechelen. Jeden z wykładowców wybrał młodego Jamesa by ten towarzyszył mu w wyprawie misyjnej do USA. Przygotowania do kapłaństwa ukończył w Baltimore. Za namową przełożonego rozpoczął nowicjat u jezuitów. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 września 1827 roku z rąk abpa Ambrose Maréchala. Pracował duszpastersko początkowo w archidiecezji baltimorskiej. Od roku 1831 był wykładowcą Kolegium Jezuickiego w St. Louis, gdzie nauczał retoryki i matematyki. W roku 1843 został wiceprowincjałem amerykańskich jezuitów.

3 października 1848 papież Pius IX mianował go ordynariuszem Chicago. Sakrę otrzymał w kościele uniwersyteckim św. Franciszka Ksawerego w St. Louis z rąk ówczesnego metropolity Petera Kenricka. Do swej diecezji dotarł w marcu 1849 roku. Niesprzyjający klimat i rozwijający się reumatyzm sprawiły, że bp Van de Velde kilkakrotnie pisał petycje do papieża o zmianę miejsca pobytu. Mimo fizycznego dyskomfortu udało mu się doprowadzić do wybudowania wielu kościołów w całym Illinois, szpitala, w którym Siostry Miłosierdzia pracowały jako pielęgniarki i wielu sierocińców. W roku 1852 odwiedził Stary Kontynent. Miał możliwość dwukrotnie uczestniczyć w audiencji papieskiej, podczas której zatwierdzone zostały dekrety I Synodu Plenarnego w Baltimore. Prosił również o zwolnienie z obowiązków biskupich lub przeniesienie na inną placówkę. Jego prośby zostały wysłuchane i 29 lipca 1853 roku otrzymał nominację na ordynariusza Natchez w ciepłym stanie Missisipi. Niedługo po przybyciu do Natchez zaraził się żółtą gorączką i zmarł. Msza pogrzebowa celebrowana była 14 listopada 1855 roku przez metropolitę Nowego Orleanu Anthony'ego Blanca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
William Quarter
Template-Bishop.svg Biskup Chicago
1848-1853
Template-Bishop.svg Następca
Anthony O'Regan
Poprzednik
John Joseph Mary Benedict Chanche PSS
Template-Bishop.svg Biskup Natchez
1853-1855
Template-Bishop.svg Następca
William Henry Elder